şükela:  tümü | bugün
  • flash de hazırlanmasına rağmen müzikleriyle kurgusu ve senaryosuyla son dönemlerde oyun diye yutturulan grafik motorlarına 10 basacak oyundur.

    hayatımda şahit olduğum en güzel yalnızlık betimlemesidir ayrıca.

    http://armorgames.com/…y/4918/the-company-of-myself
  • dünyanın en dokunaklı oyunu, bitirince çok kötü hissediyorsunuz kendinizi
  • yarım saat önce bitirmeme rağmen sayfasını hala kapayamadığım o güzel müziğin dönüp durduğu dünyanın en ufak ve en anlamlı oyunlarından.
  • oynadığım en hasta oyun. sayesinde depresyona bile girilebilir. gerçekten çok iyi bir hikayesi ve müziği var. bitirmek de pek zaman almıyor. anladığım kadarıyla yapımcılar oyunu fazla zorlaştırmayarak sıkıcı olmasını önlemişler. zaten amaç bir hikaye anlatmak.

    http://jayisgames.com/games/the-company-of-myself/
  • david carney isimli bir genç tarafından yapılmış müziğine http://music.dvgmusic.com/ adresinden ulaşılabilir. satın da alınabiliyor, ama sonrasında saatlerce jack ve kathryn dinleyip hayattan koparsanız hiçbir sorumluluk kabul etmem.

    --- spoiler ---

    if you have a moment, i'd like to tell you a bit about myself.

    the first thing you need to understand is that i am alone. i've been alone for a pretty long time now. i'm used to it. i'm content.

    before i became more or less a hermit, i found that i had two passions in life. one was performing. even today, when i find that i can't relate to others, i can still stand in front of them and make them laugh or surprise them. the irony is strong enough to taste.

    it doesn't taste good.

    in case you're wondering, my second passion was a girl named kathryn. but i'll get to that later.

    i generally face the same day-to-day problems as every other person, except that when every other person gets stuck, they have their friends and associates to back them up. i don't.

    i know that you don't want to hear me describe my admittedly less than fascinating lifestyle, so instead, i'll describe my day with a much more interesting allegory.

    i used to find joy in the company of others. now, i only have the company of myself.

    --- spoiler ---
  • http://www.youtube.com/watch?v=ti0rfsn8oyg adresinden baştan sona izlenebilecek bir oyun. zaten oyun da değil, çok kolay bişey. ama çok vurucu, nedense. adı da çok güzel. müziği de. hem yaratıcı, hem basit, hem duygusal. sevgilisini öldüren gerçek bir akıl hastasının hikayesini anlatması ise bu ufacık tefecik flash oyununu sadece bir oyun olmaktan çıakrıyor gözümde.

    "mutual."
  • sanat eseri gibi oyun. uyku tutmayan bir gecede karşıma çıkan bir stumbleupon güzelliği.
  • bu oyunu oynarken, derin düşüncelere dalan kişi, bunu seyrederken de aynısını yaptı;
    (bkz: skhizein)
  • jack'in sonsuz yalnızlığını anlattığı psikoterapistinin sekiz yılın ardından son raporunu yazmasıyla son bulan oyun(?).

    oyun bittikten sonra ekranı kapatamadım. bildiğin etkilendim jack'in kederli hikayesinden. şimdi müziğini dinlemeye devam ediyorum. ve ekranda son bir yazı belirdi. jack'in son sözleri diyebiliriz.

    "the shrink leaves, and suddenly i don't even have a person to tell my story to anymore."

    ağlamak üzereyim. jack yalnızlıktan geberiyorum, kimsem yok derken, bir yandan da sekiz yıl boyunca her gelişinde ilk kez gördüğünü iddia ettiği psikoloğuna nasıl bir özlem duyuyor sırf hikayesini anlatabilmek için. kimsem yok deme jack. sen anlat ben dinlerim.
  • "mario benzeri bir oyun, bir insanı ne kadar üzebilir?" sorusunun yanıtı. insanın ebesini sikmek üzere dahice kurgulanmış bir oyun.