şükela:  tümü | bugün
  • metallica'nın death magnetic albümünde yer alacak bir şarkısı.
  • metallica'nın 2008 yılının eylül ayında çıkaracağı death magnetic albümünün 4. şarkısı.
  • bu ay yüxexes'te yer alacak kirk ve james'le röportajlarında, death magnetic'in çıkış single'ı olduğunu öğreneceğimiz şarkı... (aha da! hatta öğrendik bile)
  • (bkz: 30 subat)
  • metallicanın resmi sitesine göre klip çekimi yapılmakta olan şarkı.ahanda burdan bakılabilir resimlere: http://www.metallica.com/index.asp?item=601058
  • yapım aşamasındaki kısa bir videoyu aşağıdaki linkte izleyebilirsiniz.
    james'in anlattıkları önemli.

    http://www.youtube.com/watch?v=rl6q8bae5ks
  • metallica resmi sitesinde yarından itibaren radyolarda çalmaya başlayacağı duyurulan death magnetic çıkış parçası.
  • an itibariyle metallica.com da orjinali yayınlanan şarkı.
  • http://www.metallica.com/index.asp?item=601119

    edit: az evvel dinlediğim ve kaşlarım 5 metre havada, kıpırtısız öylece kulak kabarttığım eser.
    parça bittikten sonra dedim ki kendi kendime; "... ve bu adamlar 45 yaşında"

    (bkz: oha)

    not: her dinleyişte bu yazı editlenecektir.

    edit2: acımasız eleştirileri hemen almaya başlamış bile. böyle bir parçanın selpak veya tuvalet kağıdı diye nitelendirilmesi, başka birçok grubun başarılı parçasını da benzer niteliğe sokar. çünkü bu parça, ciddi anlamda kaliteli riff, davul partisyonları, güzel sözler ve vokal performansı barındırmaktadır. vokalleri loadvari nitelendirebiliriz. james hetfield sesini kaybetti belki ama, gerek canlı, gerek stüdyo performanslarındaki iyileşmeşler bizleri umutlandırmıştır. ben artık alıştım james'in bu vokal tarzına. kesinlikle sırıtmıyor. ama o country/blues/hard rock üçgeninden sıyrılmasını istiyordum metallica'nın... va sanırım bunu net bir şekilde görmeye başladık.

    eleştiri yaparken saygı göstermeyi bilmek gerek. verilen emeklere, harcanan eforlara çöp demek abestir. hele ki gerçek anlamda kötü kabul edilen st. anger albümünden sonra, yepyeni bir solukla aramıza dönen bu adamların bu çabalarını önceki albümle eşdeğerde görmeye çalışıyorsak, müzikal anlayışımızı ve kulağımızı baştan bir sorgulamamız gerekir. göz var nizam var...

    edit3: 45 yaşına gelmiş ve hala deli gibi çalabilen bir metallica'dan ne çıkarsa başımın üstüne koyarım. duygusal bağımlılıktan ileri geliyor olabilir. ama bu adamlar hiçbir zaman yaşlanmayacak. her albümleri bir başka. ilk dinleyişte alışamıyor insan. önce garipsiyor. ilk iş olarak eskileri anıp, yeniyi kenara ittiriyor. load'a da, reload'a da, st. anger'a da aynı muameleyi yaptım. ama zamanla bu önyargım değişti. her parçalarında bir şeyler buldum. beğendim ve dinledim. belki eski günlerini ben de özledim herkes gibi. ama ortaya koydukları ufacık bir riff parçasına bile çöp diyemedim. çünkü biliyordum ki, bu adamlar bir çığır açtılar metal tarihinde. belki yeni nesil çok çabuk ulaştı ve aştı onları. ama yine de bu adamlar geride kalmamayı tercih ettiler. denediler. bazen tuttu bazen tutmadı. bir şekilde bazı işleri başarılı oldu. şimdi de yepyeni bir albümleri yolda ve bu albümden iki parça dinledik ful olarak. biri cyanide, diğeri de bu parça. koca albümü belki iki parçayla değerlendirmek kolaya kaçmak olur. ama verdikleri ışık umutlarımızı aydınlatıyor. ama her ışık kaynağının acı bir tarafı da vardır, o da bazı sinekleri ve kelebekleri etrafına toplamasıdır. bunlara çok takılmadan, genele bakarsak metallica is back baby! diye bağırmak çok net bir hareket olacaktır.