şükela:  tümü | bugün
  • tek 1 şarkı için kurulmuş grup. (bkz: yer blues)
    şu kadroya bkz!...
    (bkz: john lennon)
    (bkz: keith richards) ("dirty")
    (bkz: mitch mitchell) (bkz: experience) bateristi
    (bkz: eric clapton) (bkz: cream) dönemi

    (bkz: rolling stones rock and roll circus)
  • dirty mac sahneye çıkmadan önce john ve mick anons niyetine muhabbet ederler. john grubu tanıtırkan keith'in adını söyleyince mick "dirty..." der.
    belki de gerçekten "mac"in "dirty" keith'tir...
    sonra da mick defalarca sakin 1 sesle tekrarlar: "you're blues john, you're blues john, you're blues john......"

    (bkz: mick jagger)
  • efendim,

    şahsım için fevkalade büyük öneme haiz işbu grubun kaydettiği tek şarkı olan yer blues'un bu gruba ait olan yorumu için, elbette ki efendimle başlayan entry ekolüne ilk örneğimi vermekle kalmam, daha da ileri giderek şunları eklerim ki;

    burada eric clapton'ın çaldığı gitar solosu, dünya üzerinde çalınmış en iyi gitar sololarından biridir. budur, böyledir. eric ne iyi bir besteci, ne iyi bir söz yazarı, ne iyi bir şarkıcı, ne de hatta sempatik bir insan olmayabilir. gitarına jimi kadar hakim de olmayabilir. ama icra ettiği diğer parçalar bir yana, dirty mac adlı supergroupu dünyanın gelmiş geçmiş en iyi supergrouplarından biri yapan en önemli sebepler arasında başta gelen sebeplerden biri, bu adamın atmış olduğu solodur; eric clapton bu soloyu atmış kişidir. ve en önemlisi, daha başka hiçbir gitar soloda karşılaşmadığım kadar özenli, detaylarda incelikli bir solodur bu. gerek eric, gerek mitch mitchell, gerek keith richards, bu tek parçalık supergroup performansı için büyük bir heves ve özveriyle kendilerini parçalarcasına kaliteli çalmışlardır. orada yer alışları bile ayrı özenlidir. giysileri, detaylardaki dikkatleri, şarkıyla bütünleşmişlikleri; grup adeta pozitiflik fışkırtmaktadır bu icra sırasında. john lennon, kendi parçası çalındığı için onore olmuş bir havadadır ve adeta kendi kafa karışıklığı içinde nispeten daha garip gurüp bir haldedir, daha salaştır, "benim karizmaya ihtiyacım yok ben john lennon'ım lay lay" havasındadır falan filan. sağlık olsundur. ben de zaten milyor kere dinlemiş olduğum orijinal kaydından farklı bir yorum getirmeyen john yerine, grubun diğer üyelerine; keith'in basında yürürken kendinden geçip başını iki yana sallamasına, mitch'in hayatının en güzel anını yaşıyormuşçasına parlak gözlerle bakıp baterisini çalabileceği en iyi şekilde çalmak için yırtınmasına, ve, eric'in muhteşem solosuna odaklanırım, o katmanları daha bir dikkatle dinlerim her izleyişimde, dinleyişimde. (editle gelen ek: fazla üzerine gitmişiz john'un. anladık ki adam hislenmiş de söylemiş gerçekten. hakkını yemeyelim.)

    ha bir de; mick jagger orada sadece parçayı sunma amacıyla ve daha sonra montajda güzelce kullanılabilsin diye net söylediği bir sefer olması kaygısıyla parçanın adı olan "yer blues"u tekrar etmiştir. "you're blues john" diye bir şey yoktur, hurafedir.

    böylelikle, uzun zamandır taşıdığı önemle ters orantılı olarak entry girmeyi geciktirdiğim bu gruba ve yer blues yorumlarına vefa borcumu ödemiş olmanın rahatlığıyla huzurlarınızdan çekilirken, esenlikler, sıkı sololu, pozitif ruhlu, glamorous günler dilerim efendim.
  • belirli bir şarkıyı (bkz: yer blues) the beatlesdan daha iyi icra ettigini kabul ettigim tek gruptur, buna elvis presley de dahildir.
  • öhöm.. bir yanılgıyı düzeltmek istiyorum. yaygın kanının aksine bu olağanüstü grubun kaydettiği tek şarkı yer blues değildir. üzülerek söylüyorum, ikinci bir kayıt daha var.

    evet. ne yazık ki müzik dünyasının görüp göreceği bu en büyük, en müthiş, en taşşaklı grubunun kayıtlara geçmiş ikinci parçası "whole lotta yoko".. adından da kolaylıkla anlaşılacağı üzere, konu japon asıllı dünya çirkini heykeltıraş kadın yoko ono. daha bitmedi. yetmiyormuş gibi şarkının vokali de kendisine ait. vokal dediğim de bu bayanın çığlıkları. ciddi diyorum lan, baştan sona bildiğin çığlık.

    yani, arkada john lennon, mitch mitchell, keith richards, eric clapton çalarken bu kadın oraya çıkıp bi güzel bağırıp çağırabiliyor. cesarete bak lan? bu saydıklarım, başlı başına müzik tarihine yön vermiş, çığır açmış adamlar. hadi onları da geç, oraya kolundan tutup bir de keman çalsın diye adamın birini getiriyorlar ki, o da ivry gitlis. belki duymamışsınızdır ama, klasik müzik camiasında adı geçtiğinde kalkıp önünü ilikleyenler var. adam geçtiğimiz yüzyılın en büyük kemancılarından.

    ortalama bir faninin rüyasında bile görse çarpılacağı bunca müzik tanrısının arasına girmekten, afedersiniz orada kafa sikmekten hicap duymayan birinden bahsediyoruz. düşündükçe tansiyonum yükseliyor yemin ediyorum. nerde yer blues, nerde bu?

    çok yazık.

    http://gozie.com/…lis-amp-yoko-ono-whole-lotta-yoko
  • whole lotta yoko'da dünyaca ünlü kemanci ivry gitlis de kakofoniye katilmistir.
  • bası keith richards çalar.