şükela:  tümü | bugün
  • kendisi süper bi geregg araki filmi olup bir üçlemenin*** ikinci filmidir.johnathon schaech xavier karakteriyle süper bir performans sergilemiş ve en iyi erkek oyuncu oscarını tarafımdan almıştır.. ayrıca rose mcgowan ne kadar sexi olduğunu bize bi çok sahneyle kanıtlamış oldu.. james duvalın optimist tavırlları yeryer bizi sıktıysada diğerleriyle süper bi grup oluşturdu..
    bu arada film abd fransa ortak yapımı ve filmdeki eksen karakterlerin soyadları fransa ve abd bayrağının renklerini oluşturmakta..
  • kült olmak için yola çıkmış ama pek de bir yere varamamış film. gore, teen, yol ve komedi filmleri bütünü olmasına ve alt kültürün hoşuna gidecek bir çok etmen bulundurmasına rağmen güzel olamamış hatta haliyle zorlama olmuş.

    kahramanların kaldıkları otel odalarını görmek dışında izlemek için fazla sebep olmayan bir film.
  • rose mc govan ın oynadıgı 1995 yapimi gregg araki filmi... nowhere in (1997) öncesinde cekilmistir.yeni tanismis üc arkadasin bir soygundan sonra kacarken yasadiklari siradisi iliskilerini anlatır. 16. istanbul film festivalinde, araki'nin bir diger filmi " totally f...ed up " la beraber gece yarisi sinemasinda gösterilmistir.
  • gereksiz uzuv parçalama sahneleriyle dolu film.herkesin sürekli sigara içtiği film.ayrıca kendimi kandırmıyorsam başında heteroseksüel olduğu belirtilen film.
  • 1995 yapımı james duval, rose mcgowan, johnathon schaech gibi oyunculara sahip gregg araki yönetiminde kotarılmış film.
  • curve, cocteau twins, the wolfgang press, jesus and mary chain, slowdive gibi grupları barındıran pek hoş bir de soundtrack'i var.
  • müzikleri çok güzeldir, fakat bir türlü sindiremediğim bir sona sahip filmdir.
  • 666 göndermesiyle azıcık öh dedirten film.

    rose mcgowan'ın taşlığı ve her şeyin "trashy"liği sayesinde kendini izleten yol filmi.
  • gregg araki’nin yönettiği film.

    "araki, 'yolda' mitini adeta perişan ederek 90'lar gençliğinin şiddet ve hayata bakışını biz seyircilere sunar. hazzı doruklarında yaşamaya çalışan gençlik için 90'lar sadece bir zamandan ibarettir. araki'nin odağına aldığı mevzu ise daha derindir. şiddet en komik haliyle karşımızda dururken ölüm olgusu ciddiyetini kaybetmeye hızlanarak devam etmektedir. 2000'lerde counter strike ve nicesinin bilgisayar aracılığıyla kuşaktan kuşağa geçirdiği şiddet ve ölüm olgusu, 90'lardakinden pek farklı değil. amy sadece 90'lara ait ve tekinsizlik kuyusunda bir karakter değil, zamansız ve kendi türevlerini yeniden üretecek bir kadın karakter olarak var olacaktır. the doom generation ise her haliyle sağlam duran, zamansız bir gençlik portresi olarak hatırlanacaktır."