şükela:  tümü | bugün
  • konunun uzmani jasmin lee cori 'nin yeni kitabiymis. tam adi var'olan annenin yok'luğu" , "verilmeyen sevginin telafisi" alt başlığı. kocaman kadin/erkek olmus ama hâlâ annesiz hayatınızı sorguluyor olabilirsiniz. bu kitapla yaramızın altındaki zehirle karşılaştığımızda yüzümüze vuran bastırılmış öfkemize selam verecekmisiz... lee cori, sevgisiz ve duygusuz annelik görenlere tavsiyeler verirken en çok günlük tutup acılarını yazmalarını öneriyormus. öfkeyi kontrol etme, içindeki çocuğu kendi büyütmek, onunla konuşmak, sorgulamak ve tüm bunları bir deftere yazmak gibi.
    bunlarin cogunu yapmisim tum okul hayatim boyunca. ve gecen ay bir baktim ki acip acip okuyorum gunluklerimi daha da bir gicik oluyorum anneme ve cocuk halime daha bir acıyorum. yirttim attim. rahatladim. en iyisi yazip yazip yirtip atmak bence.. aslinda bu konunun uzmani yazar olan mary poppins ama du bakalim yazarim bir gun sevgisiz ve sefkatsiz buyumenin avantajlarini ve dezavantajlarini. ama sunu ezelden beri biliyordum. annesi hayatta iken sefkat almamis birisinin imtihanı annesi vefat etmis ama sevgi ve sefkat almis birinden cok cok farklidir. bunu anlamak lazim bence..
  • (bkz: ay burcu kova)
  • varolan annenin yokluğu türkçe ismiyle yayınlanmıştır ülkemizde.bu kitap yeterince iyi annelik görmemiş çocukların psikolojisi ile ilgili bilgilendirici içeriğe sahip. yani; içinizde bir boşluk hissi varsa, sevildiğinize bir türlü ikna olamıyorsanız, sizi anlayacak kimse yoksa, yakınlık kurmayı riskli buluyorsanız, insanlara güvenmekte güçlük çekiyorsanız, insan ilişkileriniz inişli çıkışlıysa, terk edilme, şiddete uğrama ya da şiddete şahit olma (psikolojik ya da fiziksel) öykünüz varsa, ebeveynlerinizden biri siz küçükken öldüyse, çocukluğunuzda ebeveynlerinizden birinin psikiyatrik bir sorunu var idiyse (alkolizm, madde kullanımı, depresyon, kişilik bozukluğu, aşırı kaygı vb) bu kitaptan faydalanabilirsiniz. tabii yalnızca yeterince iyi annelik nedir? sorusunun cevabını merak ediyorsanız da oldukça yararlı bir eser olduğunu düşünüyorum.
    merak edenler için link!
  • tesadüfen* anneler gününden birkaç gün önce okumaya başladığım kitap. annesi olduğu halde öksüz olan çocukları anlatır. anneli öksüzlük sizin için bir şey ifade ettiyse mutlaka okuyun.
  • bugün en yakın arkadaşımla sohbet ederken öğrendiğim kitap.(bkz: var’olan annenin yok’luğu) eve geldiğimde hemen kindle ma indirmek istedim. “anne oradayken bile her şeyi eksik olan, bir şekilde ayakta kalmış o annesiz çocuğa… bu kitap senin için.” seklindeki ithafı okuyunca da paylaşmak istedim. ben o çocuğu ve kendisi gibi olan mevcut ve eski dostlarını tanıyorum. bütün yaralı cocukların ve onları yetistiren yaralı annelerin bu kitapla bir derece şifa bulmasını yürekten diliyorum.

    yine bu alanda başka iyi bir yazar (bkz: evelyn bassoff) kitabı şu paragrafla anlatıyor : "(bkz: jasmin lee cori) kötü annelik görmüş olmanın etkilerini ve bunlarla nasıl baş edileceğini şefkatle ve parıltılı bir açıklıkla anlatıyor. onun bakış açısı çocuklarını sevgi dolu bir ortamda yetiştirmek isteyen yeni anneler, kalplerinde uzun süredir varlığını hissettikleri derin boşluğu doldurmak isteyen yetişkin oğul ve kızlar ve anneden kaynaklanan yaraları anlamak ve iyileştirmekle ilgilenen klinik psikologlar için paha biçilmez değerde olacaktır.”
  • var olduğunu sandığınız annenin yokluğu daha anlamlı bir isim olurdu bu kitap için. çünkü annesinin iyi bir insan olduğunu düşünen pek çok kimse çocukluğuyla ilgili anılarını neden hatırlamadığını sorgulamaz. hatırlayanlar da oradaki anne hakkında kötü bir şey hatırlamaz. bilindışına itilmiş inanılmaz gerçeklerle ancak hayatınızda yolunda gitmeyen ilişkileri sorgularken karşılaşırsınız.

    edit:"anılarımda yoksun, sen gerçekte neredeydin anne" diye başlar ve ağlatır ...
  • yeni okumaya basladim. ınsan okurken kendini sadece birkac aylik bir bebek kadar savunmasiz, güçsüz, aciz, muhtaç, kırılgan, hassas hissediyor. bir bebek için ebeveynin yokluğu, terk etmesi ölüm-kalım meselesidir... hatta ebeveynin sevgisizliği...

    bir anne ve bebeğiyle yapilan donuk yüz deneyi bize cok sey anlatiyor. anne bebegine gulucukler atar ona ilgi ve sevgi gosterir; birkac dakika sonra ise basini arka tarafa cevirir, bebegine tekrar yuzunu cevirdiginde ise tepkisiz bir ifade takinir. bebek gittikce daha cok huzursuz olmaya baslar ve aglar. hay sizin deneyinize de size de dersiniz izlerken... iste bu kadar muhtacsiniz ebeveyninize... bir zamanlar ordaki bebek gibiydiniz.

    sanki tüm hatalarımı affettim bir an. yaptiğım ve yapmadığım her şeyi hoş gördüm...

    hem daha iyi bir ebeveyn olmak icin, hem de kendi yaralarinizi iyilestirmek icin okuyun.
  • "duygusal olarak açlık yaşayan başka bazı kişiler fiziksel doyumu duygusal olanın yerine koymaya çalışarak kendilerini yemeye vururlar. belki de bu asla olmadığı ve olamayacağı için doyum hiçbir zaman tam olmaz. duygusal açlığı doyurmak için ya da stresli olduğu zamanlarda yemek yediğini bilen bir kadın duygusal açlığımızın obezite hastalığımızın ardında olan asıl şey olduğunu söylemişti. kötü annelik görmüş olanların geçmişinde çoğunlukla yeme bozukluğu ve aşırı yeme gözlenir."

    "boşluk boşluğu çeker, yokluk yokluğu çeker. anne yoksa benlik de yoktur."

    sayfa 128/129
  • "yumuşak bir anne - çocuk ilişkisi gördüğünüzde bu sizi duygusal anlamda tetikler. tıkanır ve ağlayabilirsiniz ya da eleştirel ve dışlayıcı davranarak acıyı ötelemek isteyebilirsiniz. sizin sahip olamadığınız şeyi görmek sizi yaralar."

    sayfa 140
  • "annelik hasreti doğaldır; siz hayatta kalma stratejisi olarak bu isteği yok etmeyi öğrenmiş olsanız da, o siz çocukken de vardı."

    sayfa 167