şükela:  tümü | bugün
  • 1964 yapımı martin ritt filmi. daha doğrusu kurosawa'nın rashomon'unun amerikan yeniden çevrimi. başrollerde laurence harvey, claire bloom, paul newman ve edward g. robinson yer alıyor. bu film, newman-ritt ortaklığının 3. filmi. bu filmden sonra bir film daha yapmışlardı beraber. diğer filmleri şunlar: hombre, hud, the long hot summer.

    peki the outrage ne anlatıyor? 1870'te bir ormanda bir cinayet işlenir. deliller meksikalı haydut carrasco'yu gösterir. film bu cinayeti 4 farklı bakış açısından (carrasco'nun, carrasco'nun tecavüz ettiği kadının, kadının kocasının ve kocanın cesedini bulan yaşlı adamın gözünden) aktarır. diyaloglar fena değil. fakat bazı sahnelerdeki diyalogların vasat kaldığını söylemeliyim. flashback kullanımı dönemine göre kaliteli. öykünün işlenişi ortalamanın biraz üstünde. rashomon'un senaristlerinden michael kanin'in senaryosu finale dek, daha doğrusu çözüm bölümüne dek fena değildi. çözüm bölümündeyse çıta düşürülmüş kanımca. fakat kanin ve ritt ikilisi katili finale dek gizlemeyi başarmışlar. carrasco adamı kendisinin öldürdüğünü söylerken kadın bunu yalanlayıp eşini kendisinin öldürdüğünü söyler. yaşlı adamsa bambaşka bir öykü anlatır. haliyle gerçekler finale dek ortaya çıkmaz. bu da sürükleyiciliği artırmış pek tabii.

    paul newman, meksikalı haydut rolünde inandırıcıydı. iyi bir performans sergilemiş. izlerken newman'dan tiksinmemek zordu. kariyerinin farklı rollerinden. kötüleri sıkça oynamazdı newman. edward g. robinson da çenesi düşük dolandırıcı rolünde gayet iyiydi. iki oyuncuyu bu ortalama filmde bile izlemek keyifliydi. bu arada keşke rashomon'un yeniden çevrimi olduğunu bilseydim. halen izlemediğim rashomon'u önce izlerdim.