şükela:  tümü | bugün
  • david lynch'in "mulholland drive" dan bir evvelki filmi.yaşlı bir amcanın çim biçme makinasıyla kalp krizi geçirmiş kardeşini görmek için seyahat etmesini anlatır.lynch için alışılmadık bir şekilde iyimser bir filmdir,söylenmeye dil varmaz ama "ailecek izlenecek bir seyirlik"tir.
  • başroldeki alvin straight rolündeki richard farnsworth'ün son filmi. filmden kısa bir süre sonra bir tabancayla intihar etmiştir kendisi.
    ayrıca ilk kez bir oyuncusunun*, david lynch'ten çok ödül aldığı ilginç film..
  • david lynch'in filmin adi gibi cektigi cok sade bir yol hikayesi... aile baglari, doga sevgisi, insan sevgisi vs isleniyor...lynch'in inanilmaz cekim kabiliyeti ile muhtesem bir film izliyorsunuz.
    insan duygularini kamera hareketii ile nasil bu kadar guzel hissetiriyor inanilmaz.
    en sevdigim filmlerin basinda geliyor.

    macera tarzi sevenlere gore degil!
  • başroldeki richard farnsworth'a oscar adaylığı getiren, sissy spacek'in ise alvin'in konuşma özürlü kızı rolünde çok başarılı olduğu, david lynch tarzında olmayan bir david lynch filmi. arabayla geyik ezen kadının sahnesi beni koparmıştı.
  • adından da anlaşılacağı gibi düz bir david lynch filmi. david lynch izliyom ama anlayamıyom sendromuna sahipseniz bu filmi izleyerek "ulan bende anlayabiliyomuşum david lynch" diyebilir ve acılarınızı bir nebze hafifletebilirsiniz.
  • izlerken insanin kendi kendine "su an bi david lynch filmi izliyosun her an bi sey olabilir hazirlikli ol,bu sakin gorunuse aldanma" dedigi,amcanin o yol boyunca straight straight giderken basina mutlaka abuk sabuk bi seyler gelmesini tetikte bekledigi ama butun bu beklentileri bosa cikaran bi film.sonucta yine beklenmeyeni yapmis oldu david lynch ve yalin bir anlatimda da basarili olabilecegini gosterdi.
  • eraserhead'den sonra kaymak gibi geldi aslında...alvin straight diye yaşamış bir kişiye adanmış sanırım..ama bence insanda paul auster'in duman'ı gibi zararsız bir mutluluk bırakıyor...
  • richard farnsworth'un sevimliliğinden, heyecanından ve azminden gözlerimin yaşardığı, filmin sonlarına yaklaştıkça artık ağlamaya başladığım huzur dolu köyler, kasabalar, yollar, tarlalarla dolu çok nezih bir lynch filmi. fazla heyecanlanmadan, tiklenmeden, aha şimdi geliyo, aman şimdi burda kopacak abi ben biliyorum lynch'i demeden izlenmesi gereken film. biraz rahatlamak için birebir.
  • kardeş olmanın önemine çok iyi değinen bir david lynch filmi. richard farnsworth'un o yorgun ama amacına ulaşmaya kararlı bakışları insanı yüreğini okşuyor.kardeşinizi daha bir sevesiniz geliyor bu filmi izledikten sonra.
  • ilk seyredildiginde alisilmis david lynch tarzindan uzak gibi gorunen, ama lynch'in film dilini ve surrealist yonunu ele aldiginizda tam da ondan beklenebilecek bir film olan, kucuk bir master piece. ama lynch'in en iyi filmi sayilmaz bence.

    lost highway gibi herkesin kafasini karistiran bir film yaptiktan sonra ayni seyirciyi, kaybolduklari otoyolda siradan ve duz bir hikaye izlemeye davet eden david lynch'in en sade road movie'si. bu iki filmin ard arda cekilmesi bir rastlanti olmasa gerek bence, kim bilir.

    filmin sinematografisi ve muzikleri mukemmeldir. ama lynch'in hayatin icinden boyle sade bir hikayeyi alip, asiri bir gerceklikle yalin olarak anlatmasi filme biraz absurd bir hava katiyor gibi. filmin ortaokul ahlak dersi tadindaki "gun gelicek sende yaslanicaksin, hayatin kiymetini bil", "aileni sev ve sakin unutma", "herkesin gecmisinde aci tatli hatiralar vardir, affetmeyi, kendinle barisik yasamayi ogren" gibi etik dialoglari bana biraz zorlama gibi geliyor. belki de lynch'in basit bir hikayeyi, hic bir asiriliga kacmadan sade olarak beyaz perdeye aktarmasi bu absurdlugun sebebidir. kimbilir belki de hayattaki bu sadelik ve yalinligi boyle bariz bir sekilde gostererek hayatin anlamsizligi (veya anlamliligi) uzerine seyirciye bir ders vermek istiyor olabilir.

    basroldeki, yillarca hollywood'da dublorlukten baska bir rolde oynamayan richard farnsworth'un, bu filmle odule layik gorulmesi, filmden kisa bir sure sonrada intihar etmesi ne yazik ki filmin o iyimser, humanist hikayesini bir olcude golgeliyor gibi. gene de cok guzel bir filmdir, boyle bir film yapabilmek her babayigidin harci degildir.