şükela:  tümü | bugün
  • yönetmenliğini mohammad rasoulof'un üslendiği,2009 yapımı olup gözyaşları toplayan bir amcamızın tuzlar* içerisinde geçen durgun ve insanı susatan öyküsünden dem vuran filmdir efendim.

    not: imdb=7.9/10
  • iran coğrafyasının şiirsel tasviri gibi film
  • bizim kültürümüzde de olan ve kazı çalışmalarında hatta osmanlı eserlerinde sıkça rastlanılan göz yaşı şişelerinin nasıl kullanıldığını çok güzel anlatan film, hele filmde bir de denize kurban edilen bakire gelin töreni vardır ki, iran kültürüne hayran kalırsınız
  • türkçesi beyaz çayırlar. şiir gibi bir iran filmi. nerdeyse tüm film mesajlar ve semboller üzerine kurulu. büyüzden iran tarafından rejime karşıt propaganda suçlamasıyla yargılanan yönetmen , 6 yıl hapis ve 20 yıl film yapmaktan men ile cezalandırıldı.

    filmde genel olarak toplumun inançları ele alınıyor. iran'ın batısında tuz gölü çevresinde olan adalarda yaşayan insanların inançları üzerinden büyük bir mesaj veriyor yönetmen.

    daha detaylı bir inceleme için burdaki blog yazisi okunabilir. cok güzel bir şekilde aciklamislar her detayi.
  • ismi de cismi de theo angelopoulosun the weeping meadowuna selam çakmaktadır. mohammad rasoulof her ne kadar sanat alanından gelme bir yönetmen değilse de film boyunca angelopoulos denli harika kareler yakalamış. filmin öylesine leziz kadrajları var ki hayran olmamak mümkün değil. rasoulof da angelopoulos gibi uçsuz bucaksız, geniş renk alanları içinde uzaktan siyah lekeler halinde çektiği insanlarla zamansız ve mekansız bir sinema şöleni sunmuş.

    tüm ömrünü cenazelerde insanların gözyaşlarını toplayarak geçiren bir garip adamın, sandalıyla oradan oraya ama hep denizde, neredeyse tanımlı bir kara parçasının olmadığı bir aralıkta yol alışını izliyoruz. denizin ve mavinin filmde çok önemli bir metafor olarak kullanıldığını özellikle belirtmek gerekiyor.

    gözyaşları ve denizin tuzlu suyu... sonunda birbirine karışıyorlar...