şükela:  tümü | bugün
  • kundera'nin var olmanin dayanilmaz hafifliginde dip notla acikladigi uzere "tanrının varligini mantikli ve anlasilabilir kilma ugrasisi" dir.
  • tanri'nin iyiligini ve heryerde olusunu, seytanin varligini goz onunde tutarak savunmaktir. mesela, tanri iyiyse niye deprem var, niye hastalik var, niye kotuluk var gibi sorulara cevap bulma cabasidir.
  • yun: theos

    kötülüğün varlığına karşılık tanrının iyilik ve adaletini savunan öğretiler bütünüdür.
  • theodise kavramı ilk olarak gottfried wilhelm leibniz tarafından kullanılmıştır. leibniz insanların çektikleri acıları 3 kategoriye ayırır. bunlardan birincisi malum physicumdur (doğal acı). bu kategorinin içine ölüm ve doğal felaketleri dahil eder. ikinci olarak malum morale (ahlaki acı)yı öneri sürer leibniz ve bu kategoride insanların davranışları sonucu ortaya çıkan acılar yer almaktadır. son kategori ise malum metaphysicum (metafizik acı)dır. buna göre tanrı tarafından yaratılan dünya henüz tamamlanmamıştır ama yine de tanrı en iyi dünyayı yani mümkün dünyaların en iyisini yaratmıştır. fransız filozof voltaire 1759 yılında yayınladığı candide adlı eseriyle leibniz'in bu teorisiyle dalga geçer. theodise konusunu ele alan ve bu konuya olan yaklaşımı değiştiren bir diğer filozof ımanuel kant'tır. ona göre tanrı hakkında düşünmek, acılara sebep aramak insanın anlama yetisinin üzerindedir. bu durum aynı şekilde tanah'ın eyüp kitabında da ele alınmaktadır. büyük acılara maruz kalan eyübe tanrı tarafından verilen cevap, onun olan biteni anlamaya yetecek kapasitesinin olmamasıdır. 20. yüzyılın önemli teologlarından jürgen moltmann konuyu ele alırken isa'nın, yani hristiyan anlayışına göre tanrının oğlunun dahi belirli acılar yaşadığı, çarmıha gerildiği, ancak bu durumun tanrının (yani baba) güçsüz olduğu anlamına gelmediğini ele alan bir tez ileri sürmüştür. onun tezine göre yalnızca yaratılanlar değil, tanrının kendisi de çarmıhta acı çekmektedir. werner thiede, moltmann'ın tezini yeniden değerlendirerek inançta acı sorununun mantıklı yanıtı olması gerektiğini ileri sürer. tanrı yalnızca iyi bir amaca hizmet etmektedir ve bu amaç uğruna kendi oğluna acı çektirmektedir.