şükela:  tümü | bugün
  • borges'in, poe'nun hikayelerini bilmeden parodileştirdiğine inandığı ama sanırım sevdiği lovecraft'ın anısına yazdığı bir hikaye. hikayedeki poe ve lovecraftvari betimlemeler sona doğru kendini iyice belli ediyor. hiçbir basamağının yüksekliği bir diğerinin aynısı olmayan merdiven, üzerinde "neyin" oturduğuna dair korkular içinde bırakan koltuk ve hikayenin sonunda görünen "hantal, yavaş ve çoğul varlık."

    işin trajikomik tarafı borges in bu kısa hikayeyi içler acısı olarak anması. benim gibi okuyuculara hakaret etmek istemiş olabilir.
  • doğru veya yanlış ama algısız hayatın insanı mahvettiğini gösteren hikaye. içine girdiği yabancı evde ne olduğunu anlayamadığı birtakım eşyalar gören yazarın midesi bulanır ve korkmaya başlar. korkusunda haklı çıkacaktır. yazar meraklıdır ama sadece tahmininde haklı mı çıkacaktır. onun yegane endişesi budur. dolayısıyla, jorge luis borges bir şaşkınlıktan bahsetmez bile. borges bir gerilim yazarı değildir çünkü. o sadece gerilim hikayeleri okumayı sever.

    roquentin'in bulantı krizleri ise gelir gider gelir gider, onda korku da yoktur şaşkınlık da. onun durumu daha güçtür, günlük hayatı dahi izlemekte zorlanır.

    borges, kördür ve algılama dersleri verir. sartre ise her bişeyi tamken ne görse takılır da takılır hayatı kendine zehir eder.
  • "onun canavarı andıran anatomisini, tanrı ya da hayvan vücudunu, gölgesiyle, örtük bir yoldan açıklayabilirdi yatak. bir zaman okuyup unuttuğum lukianos'un sayfalarından dudağımın ucuna "amphisbaena" sözcüğü geldi; sözcük gözlerimin sonradan göreceklerini elbette bütünüyle kapsamıyordu; ama ima ediyordu." jorge luis borges - el libro de arena (başka şeyler daha var öyküsü)

    (bkz: h. p. lovecraft), h p lovecraft

hesabın var mı? giriş yap