*

şükela:  tümü | bugün
  • ibranice "güzellik" anlamında olan altıncı sefirot. tifaret olarak da telaffuz edilir.
  • (bkz: jesus)
    (bkz: anahata çakrası)
  • "tifaret, keter'den baktığımızda çocuk, malkut'tan baktığımızda kral; kuvvetin dönüşümü açısından bakıldığında kurban edilmiş tanrıdır. yukarıdan aşağıya inerken adem’i, aşağıdan yukarıya çıkarken isa’yı işaret eder."
  • tifaret yaşam ağacındaki etik üçgeni tamamlar ve hesed ile geburah arasında bir denge oluşturur. tifaret zıtlıkların birliğini temsil eder ve yalın halde olmadıklarını gösterir. hesed oldukça verimli bir büyümenin standartlarını, geburah kendi hatalarını ve kısıtlamalarını, tifaret bu ikisinin uyumunu göstermektedir. hem zalim ve yok edici bir savaşçı hem de merhametli ve yardımsever bir kralın olabileceğini tifaret ile anlarız. yaşam ağacının ortasında bulunan tifaret olumlu ve olumsuz olayları kendi bilincinden deneyim ve güzellik ile yansıtır. bu mikrokozmosun merkezidir. tifaret keter’den daha düşük bir düzeyde yesod ’un ise üzerindedir. tifaret aynı zamanda hod ile netzach arasında bir denge oluşturur. yine hesed ve geburah ile hod ve netzach arasında dengeli bir bağ kurar. tüm bu enerjilerin karışımı saf güzelliktir ancak tek başına bir anlam ifade etmez. asıl güzelliğin denge ile olduğu açıktır. bu sefirah konu ne ile ilgili olursa olsun daha yüksek bir amaç için özveri ve dengeyi ifade eder.