şükela:  tümü | bugün
  • 10 kasım'da paylaştığı yazı. bu yaşta okurken gözlerimi dolduran yazıdır. biz ne bilirdik bir yanının eksik olduğunu senin tolga, affet söylediklerimiz, ettiğimiz küfürler için. affet n'olur.
    "anne,
    sen gittikten sonra ben büyüdüm ama büyümeye alışamadım.
    senin yanında hep küçüktüm. küçük olmak çok güzeldi.
    gözlerini kapatmadan hemen önce, son söylediğin sözdeki gibi, takımımın başında olmaya devam ediyorum. keşke görebilseydin. sen gittikten sonra iki şampiyonluk daha yaşadık. şampiyonluk kupaları boncuğunun ellerinde kalktı. tolgahan da büyüyor. büyüdükçe de eksikliğini daha çok hissediyor. bazen ellerini açıyor "allah'ım ne olur babaannemi göreyim" diyor. ben de içimden, yine içimden ağlıyorum. anlayacağın o da seni çok özlüyor fakat eminim 'en' çok özleyen yine sensindir bizi. bu arada okula başladı canının canı, görmen lazımdı o heyecanını, gözlerindeki parıltıyı... babam da iyi, trabzon'da çoğu kez. "gel buraya, iki yalnız burada birlikte yaşayalım" diyorum. ikna edemiyorum... aklı bizde kaldığı zaman geliyor. biraz durup yine sana dönüyor. "ben yapamam oralarda" diyor. aslında yapar da; sana, senin toprağına yakın olmak fikri bile daha iyi hissettiriyor babama. her an sana koşabilecekmiş gibi... gerçi ben de alışamadım ya buralara... sen olmadan, nereye, nasıl alışacağım ben? onu da bilmiyorum.
    senin yokluğunun dışında her şey yolunda.
    bir de şarkılar... içinde anne geçen şarkıları ne kadar istesem de dinleyemiyorum ama bir an geliyor, direnme diyorum. dinle... kucağında ağladığım gibi ağlıyorum. bazen gökyüzü de katılıyor bana yağmur yağmur. böyle anlarda tebessüm de ediyorum camdan dışarı bakarak, candan içeri kaçarak, belki de sensindir diye.
    hayatımdaki bütün 'en'lerin tek sahibi annem...
    annecim...
    bugün doğum günün. "bu yaslı gün dışında doğacak gün mü bulamadın?" diye takılırdım sana.
    özledim be anne!
    şimdi yine çocukça bir neşeyle, kestiğin pastanın koca dilimini yemeden hemen önce, sana sımsıkı sarılmak, öpmek vardı.
    ben küçükken annem vardı daha doğrusu annem varken ben hep küçüktüm...
    bugün bir yaş daha büyüdüm.
    kutlu olsun.
    10 kasım"
    https://www.instagram.com/p/bbse42pdvdw/
  • yazının ortasında okumayı bırakıp, 4 gündür konuşmadığımızı fark ettiğim annemi aratan yazıdır. sonrasında devam ettim tabii okumaya.

    anneler çok başka ya. çok...