şükela:  tümü | bugün
  • yol üzerinde çıkıntı yapmayacak biçimde döşenmiş özel raylarda hareket eden yolcu taşıtı...
  • bindiğinizde hayatınızın keşmekeşliğini yaşadığınız sürekli cep telefonunuzun ve cüzdanınızın çalınma tehlikesine karşı tedirgin olarak yolculuk yaptığınız, klimalarından çorap kokusu üfleyen toplu taşıma araçları...
  • (bkz: beyoglu)
    (bkz: istiklal caddesi)
  • eminönü-zeytinburnu istikametinde var olana nefes almak istemedigimde bindigim ve beni amacıma ulaşma konusunda hiç yanıltmayan.
  • (bkz: atli tramvay)
  • vakti zamanında çokça kullanılan sonra her ne hikmetse kaldırılan ve şimdilerde aman toplu taşıma aman hadi hep beraber zihniyeti ile birlikte canlandırılan nostaljik olanı taksim-tünel arasında bulunan elektrik motorlu vagon silsilesi. bunları vatman denen kişiler kullanır.
  • dogru ismi tram olmasi gereken fakat ulkemizde bir asirdir yanlis isimle kullanilan tasima araci. tramvay diye uzerinde gittigi yola derler, aracin kendisine degil.
  • şu günlerde kadıköy bahariye'ye de yapılması düşünülen eski bir ulaşım sistemi.
  • tünel-taksim arası istiklal caddesi'nde mekik dokuyan o sesi ile beni mutlu eden görüntüsü ile ara güler fotoğraflarından fırlamış bi istanbul'u anımsatan süper şey
  • 2 şubat 1914'te istanbul sokaklarında arz-ı endam etmeye başlamışlardır.. karaköy meydanı'nda istanbul şehremini vekili bedri bey'in hizmete soktuğu tramvaylar aynı yıl meşhur galata köprüsü'nden geçerler.. silahtarağa elektrik fabrikası'nın da devreye girmesiyle birlikte istanbul'un bütün hatlarında elektrikli tramvaylar artık başrolü kapmış, böylece önde koşup ''vardaaaa !..'' diye bağıran vardacilar da tarih olmuşlardır..

    zira arkasındaki römorku* çeken motris*, artık bir çanla kendine yol açmaktadır..

    ancak, savaş bu büyülü dansın ritmini bozar..birinci dünya savaşının yüküyle birlikte önce elektrik kesintisi başlar; ardından askeri ulaşımın yolları harab etmesi, personel yokluğu, bakımsızlık ve parasızlık da eklenince, tramvayların garajlardaki hüzünlü bekleyişi başlamış olur..

    o zamanki tramvaylar için en acı olanı, işgal altındaki istanbul'a tanıklık etmeleri, işten gelip giden, okula yetişen, gezintiye çıkan, boğaz turu atan ya da zevk olsun diye tramvaya binen istanbullulara ''işgalci üniformalılar''ın eklenmesidir..