şükela:  tümü | bugün soru sor
  • özellikle andy warhol'un üzerinde durduğu; bakıldığında insanı dehşete düşüren bir görselin, birden fazla tekrarına maruz kalındığında, görselin şiddetinin normalleşmesidir.

    warhol'un (bkz: ambulanca disaster) adlı çalışmasında, bir ambulans kazasına ait fotoğrafın trajik etkisi, aynı fotoğrafın çoğaltılması ile normalleşmeye başlamıştır bu tramvatik gerçekliğin en bilinen örneklerindendir.

    warhol bu durumu ''tüyler ürpertici bir fotoğrafa tekrar tekrar baktığımızda artık hiç bir etkisi olmaz'' diyerek özetleyecektir.

    susan sontag ise daha sonra savaş fotoğraflarının aşırı gösterimi ile pornografikleştiğinden, etkisinin normalleştiğinden dem vuracaktır bu durum tramvatik gerçeklik ile ilintilidir. gündelik hayatta ne kadar çok şiddet görsellerine maruz kalıyorsak ve bu tekrarlanıyorsa giderek ona alışıyoruz demektir.