şükela:  tümü | bugün
  • sakalı da varsa kesin dağ keçisidir.
  • - jogging jogging dediler, herhal iyi bişey sandım, goş allah goş.
    orçun kunek
  • git şu bakkaldan iki ekmek kap gel desen üşenir.
  • bizim competition law hocası. bizi iskoçya'nın dağlarında tepelerinde 14 mil yürütmüşlüğü varken kendisinin rekoru 40 küsur milmiş.
  • benim ve benim gibilerin ötekileştirilmiş hali. yürümekten üşenmeyiz deli gibi kontrolsüz yürüyebiliriz, ama genellikle yanımızdakilere ayak uydurmayı tercih ederiz. ne zaman ki birisi bize; uzak dolmuşa/taksiye/otobüse binelim vs dediğimizde, ya şurdan şurası diyerek artistlik yaparsa eşşek sudan gelene kadar böyle tipleri yürütürüz. hatta zaman zaman yolu da uzatır öyle gideriz ki akıllansın bilmediği yolda ahkam kesmesin artistlik yapmasın diye.

    ha beterin beteri yok mu var tabi onlar ayrı. mesela ben etrafımda hızlı yürüyen yetişilemeyen birisi olarak anılırım. ama bir annem var ki maşallah pire gibi, beraber pazara alışverişe gittiğimizde arkasında kaybolmadığım zaman sayılıdır. hayır kadın hızlı yürüdüğü yetmiyormuş gibi bir de ufak tefek aralardan derelerden bir sıyrılıyor, arkasından yetişeyim diye kalabalığı yararak gidiyorum. bi gün anneme yetişeyim derken sağa sola omuz atıyorum diye sağlam kavga edicem ya annem anca eve vardığında farkedicek arkasından gelmediğimi.

    özet: her it gibi yürüyenin önünde daha it gibi yürüyen yetişmek zorunda bırakan biri mutlaka vardır, eğer yoksa arkasında it gibi kovalayan vardır*.
  • şarap ve şiir sevdalısıdır.
  • yürümek dertlerin yüzde doksan dokuzunun çözümüdür. ama bunun için gruba, kursa yazılmaya (yürüme kursu?), özel kıyafetler giymeye falan gerek yok. çık yürü işte. şehirler arası bir güzergah istiyorsan haritalar gidilebilecek yollar hakkında yardımcı olur. ancak bu kadarlık mesafeler için bisiklet daha iyi bir seçenek gibi duruyor.

    bir keresinde kırklareli'nden istanbul'a kadarlık mesafenin büyük bir bölümünü yürümüştük bim'den aldığımız kek ve meşrubatlarla. hayatımın en güzel günleri listesinde ilk sıraları zorlar.
  • benim. evet bu aktiviteden aldığım keyfi çevrede bile anlamayanlar var, it gibi yürümek de denir, hayvan gibi dolaşmak da. ancak insanın doğasına uygun olanı doğada zaman geçirmektir, bina mezarlığının içinde değil, 4 duvar ve betonların arasında değil.

    yürüdükçe kafanız çalışır, kendinize gelirsiniz, sorunlarınızdan uzaklaşır, hatta bazılarını çözersiniz.

    çıkın biraz özünüze dönün, öyle ağaçtan, böcekten korkarım diyerek avm insanı olmayın...

    doğa yürüyüşünde gerekli olan malzemelerden tutun da dikkat edilmesi gereken şeylere kadar kısa bir yazı için: az çok gezdim