şükela:  tümü | bugün
  • pop müziği "sanat" çerçevesinde yapabilenlerin artık yaşlanması, hatta michael jackson gibi bir kralın göçmesiyle pop müzik evrensel olarak iyice boka battı. bu insanların şarkılarında/sözlerinde bir zeka pırıltısı vardı, severek dinlemeyen için bile kulağa hoş gelen bir çalım atma noktası falan olurdu melodisinde. şimdikilerin "çoğunluğu" dinleyeni salak yerine koyan basmakalıp müzikler. tontit tontit diye bir bassline var fonda. onun üzerine yüksek frekanslı zurnamsı bir efekt. zaten çoğunda enstrüman bile yok, birkaç tane bilgisayar tuşuna basıyorsun. hop 60 milyor izlenme rakamı. dinleyici zaten sanatın ne olduğunu unutmuş vaziyette. bazen olur evet 2 tane tuşla yapılan müzikte bile eğer özgün bir müzikse fark eder, sanatı yakalarsın. ama bunlar artık öncelikli olarak endüstri için çalışıyor, endüstriyel ürünler ortaya koyuyor, birincil amaç sanat değil. sırf koton'da çalınsın diye şarkı mı yapılır lan. 1 değil 10 değil, yüzlerce şarkı aynı. sadece türkiye için konuşmuyorum, tüm dünyada aynı şekilde evrildi bu piyasa. oğlum bu şarkı da poptu lan kendinize gelin.
  • ben bu görüşe katılmıyorum. pop müzik kültürü inanılmaz bir şekilde daha iyiye evriliyor. kötü olan müziğe popüler olana odaklanırsan de senin görüşün ortaya çıkıyor.
    (bkz: ed sheeran)
    (bkz: pink)
    (bkz: paolo nutini)
    (bkz: alice merton)

    bonuslar;

    (bkz: lisa kudrow) (bkz: smelly cat)

    bonus gold edition;

    (bkz: nihat doğan)

    son olarak;
    verin lan mazbatayı!