şükela:  tümü | bugün
  • ilkokulum, biz okurken mediha tansel yaşıyodu ,okula gelirdi arada, şimdi ölmüştür heralde..
  • ben okuduğum dönemde kantini olmayan ilkokul. onun yerine kapının oraya tezgah ile amca gelip saçma sapan bi sürü şey satardı.
  • eğitim öğretim hayatımın ilk beş senesini geçirdiğim ilim irfan yuvası. binalar tarihi olduğu için çok farklı bir ambiansa sahip bir okuldu. en azından benim için öyleydi ve bu da çok güzel bir şeydi tabii. mülk, turhan tansel ve mediha tansel' inmiş ve daha sonra okula çevrilmesini istemişler. yani daha önvce ev olarak işlev görüyormuş binalar herhalde... ayrıca şimdi düşününce, okuduğum okullar içerisinde gerçekten sevdiğim tek okul buymuş.
  • hayatta mezun oldugum ilk okuldur pek hos gunlerim gecmis,hocamdan dayak da yemis,yıldızlı pekiyi de almisimdir...
    arka kapisinin orada bulunan kırtasiye,tenefuslerde kapıya gelir leblebi tozu, kolalı sekerler,candy cıkartmalar satar,tum harclıklarimizi dibine kadar alırdı.
    ilyas adind cok korktugumuz bir de hademe vardi.o da adam doverdi
  • ilkokulum, iyi eğitim aldığıma inandığım tek okul ayrıca..
  • sene 1988 kalabalık bir bahçe, o zamana göre kocaman..masal gibi geçen seneler, ilk aşk, ilk hüzün, ve ardından ebedi ayrılıklar, hiç unutmayacağım hayatımın müzelerindendir burası, sevgili okulum..muhterem mediha hanım ve turhan beyin ruhları şad olsun. gene buradan mezun olan sevgili barış mançonun da toprağı bol olsun..
  • yapılan maçlar,güzelim bahçesi,cumhur sakası,eski binası,yeni binası,sevim süeri,hademe ilyası ,ömer amcası okul aile birliğiyle bir efsanedir turhan mediha tansel ilköğretim okulu...5 senelik ilkokulun, uzatılmış, 7 sene üniversite okumaktan daha uzun sürdüğüne şahit olunan yerdir...mediha hocayı da saygıyla anıyoruz ki okula geldiğinde ünlü biri gelmiş havası olurdu o da ayrı bi algılamadır dönemin ilkokul öğrencilerinde...
  • arada bir açıklık vardı hep orda maç yapardık. bu sabah önünden geçtim çok uzun zaman sonra her yerini kapatmışlar yenilemişler epey bi değişmiş. yeni binası vardı aşı günü geldiğinde orda vururlardı millete acımadan. arkasında bir büfe mi kırtasiye mi öle bişey vardı bak. he bi de ali hoca vardı. hey gidi ya bak duygulandım şimdi resmen.
  • yerine yine turhan ve mediha tansel ilkokulu geldi; "ve" ile "ilkokulu" haric.
  • yan bahçesinde oynarken düşüp ağzımı kırdığım okuldur.

    sene 90 veya 91, siyah önlük giyiyoruz. önlüklerin arkasında siyah bir kumaş parça var, arka arkaya oradan tutup trencilik yapıyoruz, salak gibi koşuyoruz. bir gün yine böyle oynarken ben trenin en arka vagonu oldum, bizim tren yan bahçenin merdivenlerinden yukarı doğru yöneldi. önümdeki vagon birden hızlandı, tökezledim ve düştüm. dişler mişler kırıldı tabi, her taraf kan revan. sağolsun o zamanki müdür cumhur saka aldı eve götürdü beni.

    olayı alacakaranlık kuşağına bağlayan kısım: hızlanıp beni düşüren önümdeki vagonu oynayan arkadaşı, 2004'teki hızlı tren kazasında kaybettik.

    ha bir de ezgi molasınıf arkadaşımızdı, sezen aksu şarkıları söylemeyi severdi.