*

şükela:  tümü | bugün
  • var boyle bir sey.

    su an yayinda olan dizilerin hemen hemen tamaminda gereksiz bir bagirma trendi var. nedenini cozbilmis degilim.

    ozellikle valide sultan tarafindan ziyaret edildigimde inanilmaz bir bagris cagrisa maruz kaliyorum. sevgili rtuk her seye mudahale ederken bunu nasil es geciyor anlamiyorum.

    bu durum yalnizca dram dizileri icin gecerli degil; komedi dizilerinde de ayni sey gecerli. sacma bir ses tonunda kocasina bagiran kadina gulmemiz mi bekleniyor? ya da birisinin acisini yasayabilmemiz icin sevgililerden birinin digerine haykirmasi mi gerekiyor?

    sette calisanlara, ses montajcilarina kolayliklar diliyorum.
  • kesinlikle doğru olan tespit.
    dizi izleyicisi değilim. hatta kesinlikle türk dizisi seyretmiyorum. ama ezkaza denk geldiğimde kapı çarpmaları ve her şeye verilen aşırı sinirli tepkiler yüzünden kafayı yiyecek gibi oluyorum.
    türk dizilerinin bu son zaman trendinin bir çeşit sosyal deney olmasından korkmuyor değilim. ya da o deneyin sonuçları açığa çıktı da sosyal mühendislik kısmına mı evrildi mesele acaba? herkesin içinden bir canavar fırlıyor birden bire. trafikte, sokakta, hatta oturulan bir mekanda...

    buradan hemen sosyal mesajımı vereyim: izlemeyin şu zımbırtıyı. şu saçmalıklara reyting vermeyin.
  • en iyi örneklerinden birini fox tv'nin (bkz: karagül) adlı dizisinde görebileceğiniz şahane mi şahane, ibretlik tespit. anneanne yüzünden her cuma akşamı fazla miktarda maruz kalmaktan kulaklarımda çınlama ve işitememe gibi sorunlarım oluştu. bir dizide her on saniyenin on birinde bağırılınabilir mi ya? işitme cihazı kullanmama ramak kaldı.
  • karakterler birden birbirlerine bağırıp çağırıyorlar.
  • bir tek ben mi rahatsız oluyorum bilmiyorum ama, istisnasız tüm dizilerde, özellikle kadın karakterler, hiç durmadan bağırıp, çağırıp, çığlıklar atıyorlar.

    tamam, bir sahnenin özelliği gereği olabilir ama, sanki özel olarak birileri hiç durmadan bağırıp, çığlık atıyor.

    dizi izleyen filan birisi olmadığım halde ve televizyon olmayan bir yerde olmama rağmen, hiç durmadan gelen çığlıklardan inanılmaz rahatsız oluyorum.

    bunun bir çözümünü bulan senaryoyu kesinlikle seyretmeye söz veriyorum. birisi durdursun bu işkenceyi.
  • yok hemşerim - bağırma - sen bana bağırma mı diyorsun - evet ben şimdi sana bağırmamanı söylüyorum - sen bana bağırmamanı söyleyerek ne demek istiyorsun - ...............
  • yerinde ve kıymetli bir tespittir. (bkz: türk dizilerindeki klişeler)'den biridir. nitekim külkedisi masalının mevcut sosyal şartlara adapte edilmiş hallerinde, bencil, çıkarcı, narsistik kadın karakterler ana unsur olmak zorunda gibi. hedefledikleri kitle nedeniyle de neredeyse bütün dizilerin (muhteşem yüzyıl dahil) temelde birer külkedisi adaptasyonu olduğu ortadadır.
  • katıldığım tespittir. tv izlemesemde paramparça gibi bir diziye maruz kalmıştım. orada da gördüğüm sorunsaldır.
  • bizimkiler izlediğinden mütevellit dikkatimi çeken durum. dizilerde herkes bağırarak konuşuyor, herkes inanılmaz sinirli. nedir bunun izahı çözemedim bizim cahil millet böyle mi seviyor?