şükela:  tümü | bugün
  • sanki boyle bir sey var gibi. kastim amator degil tabiki profesyonel anlamda yapilan spor ve bu sporda elde edilemeyen yeterince basari. nufus 82 milyon ama hakikatten elimizde yeterli ve oldukca basari kazanmis profesyonel sporcu ve takimlar pek bulunmamakta. uzunca bir suredir de boyle. yeterli olmayan egitim, altyapi ve genetik faktorler kesinlikle bu olguyu destekler nitelikte. bir noktaya kadar profesyonel sporcular yetistiriyoruz ama elde edilen sportif basarilar kesinlikle cok ama cok az gibi. oyle....
  • yatkın olanların torpili olmadığından dolayı piyasaya çıkamamasından kaynaklanan durumdur. her yer aracı ve komisyoncu kaynıyor. futbolcu maaşından pay alan insanlar var bu ülkede. milletin üzerinden geçinmeyi ve kolaycılığı meslek haline getirmiş insanlarla bu kadar oluyor.
  • geçmişte performans sporcusu olarak buna objektif bir yorum yapabilirim sanırım. yetenekli sporcuların çok da desteklenmeyişi , bunun yanında yapılan haksızlıklar , kırıcı ortam hırs dolu veliler , federasyonun dandik organizasyonları ( gelişebilir tabii ki ama zaten örnek varsa neden feyz almazsın ki ) , en önemlisi de ülkemizin böyle bir dinamiğe sahip olmayışı. çocuk yıllarını veriyor 9 yaşından 14 yaşına kadar turnuvalara gidiyor okulu aksatıyor ama önünde hiç bir şekilde onun kim olduğunu sorgulamayan testten ibaret bi sınavı var . orada seçim yapması gerekiyor ve genelde performans sporculuğu bırakılıyor. .bunlar gibi minicik şeyler o minnak yetenekli sporcuların bu ortamdan soğumasına neden oldu . ben benim dönemimde en az 4 ( ki bu çok fazla bir sayı ) insanın sporu bırakıp eğitimini devam ettirmeye çalıştığını biliyorum .
  • futboldan başka bir şey yok ki türkiye'de gelişsin.
    amatör olarak ise o ekmek göbeğini bırakmazsak bizden bi sik olmaz.
  • hayat şartlarından dolayı olan durumdur...

    lise giriş sınavı, universite sınavı, sabah 8 aksam 6 mesailer ve eve varış 7, trafik, az gelir vs vs vs...

    şimdi milli yüzücüsün, hop lise sınavı... okul daha önemli cünkü yüzme bursu yok, yüzme ile universiteye giriş yok... ama sabah 5 akdam 5 antreman var... okula mı gideceksin, yüzmeye mi? aynısı tenis için, basket için hepsi için geçerli...

    hadi liseye girdin, universite sınavı var... dershane, özel ders vs vs... aileler üniversiteye önem veriyor cünkü sporla para mı kazanılır bu ülkede? hayır...

    hadi iş hayatına başladın... istanbul'dasın, 6:30 kalkış, 8'de iş başı, aksam 6'da çıktın, traik var eve vardın 7'den sonra... yemek ne zaman yiyeceksin, spor'a ne zaman gideceksin..

    bu ülkenin temelinde bu yok... eğitim sistemi değişmedikçe, hayat standartları artmadıkça da çıkmayacaktır sporcu...
  • yatkın olmamaktan değil tembelliktendir. net.
  • bir insanı hangi alanda olursa olsun eğitecek kurumlar yoksa olmaz tabii.
  • yukarıda çok güzel anlatmış bir kaç yazar. ben de geçmişinde türkiye ve çeşitli il şampiyonlukları bulunan lisanslı bir sporcu olarak bir iki kelam edeyim.

    birincisi sporcuya hiç ama hiç destek yok. futbol ise belki de, başka bir spor yapıyorsanız tamamen kendi imkanlarınızla yapmanız gerekiyor. malzemesi, beslenmesi, antrenmanı, hocası, turnuvalara gitmek için ulaşım ve konaklama derken muazzam bir maliyet çıkıyor.

    ikincisi liyakat maalesef bu sektörde de yok. antrenör tanıdığı, başkan tanıdığı olmadan imkansız yükselmeniz. hiç yeteneği olmayan, sırf bilmem kimin yeğeni olan tipler tercih ediliyor. hatta ve hatta benim sırf bu yüzden bir kaç kere hakkım yendi. dereceye girdiğim turnuvalarda çaktırmadan benim yerime kendi yeğenlerini, oğullarını dereceye yazdıran yöneticiler vardı. itiraz edince de pişkin pişkin aa, hata olmuş canım, kusura bakmayın diyebiliyorlar.

    üçüncüsü çok başarılı iseniz iyi para kazandığınız, orta derece başarılı iseniz karın tokluğuna yaptığınız, başarısız iseniz aç kaldığınız bir sektördür. dolayısıyla üniversite sınavı zamanı karar vermeniz gerekiyor. ya sporu bırakacaksınız ve sınava hazırlanacaksınız, ya da riski alıp spora devam edeceksiniz. başarılı olacağınızın garantisi yok, sakatlanmayacağınızın da garantisi yok. dolayısıyla bir çoğumuz üniversiteye girmek için sporu bırakıyoruz.

    dördüncüsü de devletin hiç umurunda olmaması. neredeyse bütün ülkeler tüm sporculara baştan desteklerini verip, onların başarıları ile birlikte desteklerini artırırlar. bizde ise çok çok başarılı olmadan devlet asla ve asla destek vermez. çünkü boşa harcanan paradır.

    son olarak da toplumumuzun spora bakış açısıdır. ben yurt dışında yaşarken küçücük çocukların pazar günleri oynadığı baseball turnuvasında olan izleyici sayısını şu an tahincioğlu basketbol süper liginde oynanan bir çok maçta görmedim. bakın mesela amerika'da liseler ve üniversiteler sporculara burs veriyorlar. hatta bu sporcuları bünyelerine katmak için birbirleriyle yarışıyorlar. ben türkiye şampiyonu oldum, bir pazartesi istiklal marşında bütün okula, luckystr1ke türkiye şampiyonu oldu anonsundan başka bir şey görmedim.

    demem o ki, destek yerine köstek oluyoruz, sonra bizden niye sporcu çıkmıyor diye söyleniyoruz.
  • (bkz: gökhan saki)