şükela:  tümü | bugün
  • cihangir'de bir ajansta çalışıyordum. üst katta cast ajansı var. ofiste sigara içmek yasak, biz de saat başı apartmanın önüne çıkıyoruz sigara molasına. bir gün, tam kapıyı açacağım, ünlü, eskilerden bir tiyatrocunun kızı ile burun buruna geldik, normal olarak açtık kapıyı buyurun dedim. gözlerini devire devire geçti açık kapıdan içeri, bir gülümsemedi bile. vay anasını dedim, sallamadım pek. sonra üstüme başıma bir baktım, o gün odamı boyamıştım. boya badana gibi değil de, çeşitli resimler, figürler falan. üst baş dökülüyor. beni boyacı sandı herhalde dedim.

    bir kaç gün sonra aynı mevzu tekrarlandı. bu kez üst baş tertemiz ve güzeldi. açtım kapıyı, buyurun dedim. yine aynı tavrı sergiledi hanım efendi. bu sefer uyuz oldum. karşılaşırız nasıl olsa yine dedim içimden. bir kaç zaman sonra aynı mevzu gerçekleşti.
    kapıyı açıp bunu beklemeden yürüdüm gittim, kapıyı da tutmadım o geçsin diye, kapı harst diye kapandı bunun yüzüne. kaldı oracıkta öyle. zile basıyor, açan yok. benim de hiç umurumda değil tabi. baktı olmayacak, " pardon, sizde anahtarı var mı kapının?" dedi. kafamı bile çevirmeden " yok " dedim.

    oturup kalkmasını bilen, nispeten okumuş etmiş bir kadının bile yapmadığı eylem.
    eden de vardır elbet, ama istisnadır, baştacıdır aynı zamanda.

    edit: boyacıya yapabilir manasına gelmiş gibi olmuş yukarıda. düzeltiyorum, boyacıya, kapıcıya, iş adamına, ona buna, kimseye yapmamalı. yapmasa daha hoş, kapıyı açana teşekkür etmese bile ince bir gülümsemeyle teşekkür edebilir, başını hafifçe sallayabilirdi veya.
  • ben kızı tutuyorum, kapı teşekkür ediyor.
    bir gariplik var da anlamadım.
  • yalnızca "türk kızı"na değil topyekun bu ülke insanına ait davranış biçimi.

    bu tip insanların ya kapıyı suratlarına bırakacaksın ya da kapıdan geçtikten sonra "rica ederim" diyeceksin.
  • rastlamadığım türk kızıdır. özellikle kapı tutayım, gelen geçsin diye bir takıntım yok ama kapıda karşılaştığımda genelde/çoğunlukla yaş/cinsiyet ayrımı yapmaksızın yol da veririm, kapı da tutarım. çoğunlukla ya teşekkür eder iyi günler dilerler, ya da kafaları ile selamlayıp geçerler. öyle bön bön bakanları yüz kişide üçtür bilemedin beştir fazla değildir yani.
    ya çok acayip yerlerde yaşıyorsunuz ya quasimodo gibi bir tipiniz var gören şok oluyor ya da kapıyı tutarken tecavüzcü coşkun tavırları sergileyip insanları tedirgin ediyorsunuz demek ki ..
    (bkz: ne diyoruz ne anlıyoruz)
  • afedersin bildigin oküzlüktür. karşı taraftan sonsuz nezaket bekler ama kendisi teşekkür etme inceliğini bile göstermez. kapıyı suratina çarpacaksın bu at kafalarının, belki insanlara nazik davranmayi öğrenirler bu dişi kozalaklar.
  • türk kızına özgü değildir. kürdü çerkezi lazı arabı rumu kadını erkeği ile yarrak gibi topluma dönüştüğümüz için ülke insanına özgüdür.
  • sapı tutmanıza neden olur.
  • ben bugun tesekkur ettim beni genellemeden cikarin
  • kapi tuttugum hicbir erkek tesekkur etmek soyle dursun okuz gibi gecip gitmedi zaten, ben baska ulkede yasiyodum heralde.

    kadinim, ihtiyaci oldugunu dusundugum biri varsa kapiyi acarim, tutarim, poset tasimasina yardim ederim... neden? cunku ellerim var. "pipisiz olanlar yapamaz" diye bir kural yok hicbir eylemde (ayakta isemek ve penetrasyon haric)

    ey arkaik omurga, sogancik vizyon... bit artik bit.

    kadinim. her boku kimseyi beklemeden kendim yapiyorum, tesekkur de ediyorum. yalniz da degilim. cok ozel bir kar tanesi de degilim. etrafimda ayni nezaket seviyesinde binlerce kadin var. klise imha timi olarak, kendilerini bu basliga yazmaya davet ediyorum. laf sokmak yerine, kendinizi anlatin leydiiz.

    bu tip erkekler yuzunden tum erkekler, orneklenen kadinlar yuzunden tum kadinlar fislenebilir mi ya? boyle sig bir yorum olur mu?

    kapi acan, gelene kapi tutan kadinlar; kendi isini kendi gorup, ustune de omuz veren, yardim eden kadinlar... buyrun canim. istisnalar kaide olsun artik, kaideler istisna.