şükela:  tümü | bugün
  • fakirlikten gelir.

    fakirim.
  • asoiaf kulturunde tuzla birlikte ekmege deger atfediliyor, hem de turk kulturunden fazla.
  • türk kızının göbeği artık yıvranç bulmaya başlamasıyla azalmaya başlayan değer.
  • doğrudur. ekmek bizim kültürümüzde önemli bir yere sahiptir ve ekmek tüketimi konusunda dünya rekoru kırmışızdır. ama buna karşılık, norveç, en fazla pizza tüketen ülke olarak rekor kırmıştır. italya ise aynı şekilde makarna ile rekor kırar. bunların hepsi undan yapılır, göbekli olmamızın sebebi sadece ekmeği en fazla tüketen toplum olmamıza bağlanamaz.
  • oooffff oofff... sıktınız artık...

    o değil de siz benzer başlıklar açıyorsunuz diye, biz de benzer entryler girmek zorunda kalıyoruz.

    (bkz: aramaya inanmak)

    (bkz: islamda ekmeğe erişilmez muhteşem değer verilmesi)

    büdüt:

    (bkz: sabiilik) (bkz: tammuz)
  • yerleşik yaşamla birlikte tarımsal faaliyetler nerde başladı mezopotamya’da. buna istinaden una bağlı yiyecek ilk nerede yenmeye başlamıştır, mezopotamya’da .
    biz neredeydik orta asya’da. o zamanki yiyeceğimiz neydi et! (konar göçer olayı)
    şimdi ne olmazsa doyamıyoruz? ekmek!
    ne eksik? et!
    tarih kitaplarında ne yazıyor? uygurlar yerleşik yaşama geçip mani dinini kabul ettikten sonra et yemeyi yasakladılar... eee, bu da onların savaşçı özellikleri azaltıp diğer et yiyen devletlerin işgaline uğrattı.
    şimdi biz et yiyor muyuz ziyadesiyle?
  • ekmeğe saygı sanıldığının aksine islamiyetle bağdaşan, gereksiz bir adet değil, türklerin çok uzak geçmişteki yaşam alışkanlıklarına, ritüellerine dayanır. doğaya saygı yalnızca taşa, böceğe, ağaca, çiçeğe saygıyla sınırlı değil, doğanın sana sunduğu nimetleri de kapsar.

    bugüne dayanmasının diğer sebeplerinden biri de 1915 yılında çanakkale'de savaşan askerlerden tutun, türklerin gelmiş geçmiş tüm yoksul zamanları için değeri anlatılmaz, elde etmesi (en azından endüstrileşmeden önce) zor bir gıda olarak akılda kalmasıdır. buradan da saygıyı hakeder.

    yere düşünce öpüp öpmemek belki tartışılabilir; ama benim kişisel alışkanlıklarım ve görüşüm, deist bir insan olmama rağmen nimete her zaman saygı duyulması yönündedir. öperim de, severim de.
  • ekmeğin ve temsil ettiği değerlerin farkında ve bilincinde olmayan ılık ekşici beyanı.
  • hah en son ekmeğe atfettigimiz değer kalmıştı eleştirilecek bunu da yaptıysak uyuyabiliriz artık.