şükela:  tümü | bugün
  • malum olduğu üzere türk toplumunun kültürel alt yapısı ağırlıklı olarak uzun osmanlı sosyal yapısının tarihsel koşullarında oluştu. osmanlı devleti hakim elitler ve
    reaya ( sürü) diye tabir edilen iki temel üzerinde inşa edildi. bunu ayrıca kültürel hayatta havas ve avam ikiliği izledi. reaya yani halk vergi veren, ekip biçen üreten tabakaydı, elitler ise orduyu ve imparatorluğun meşrulaştırıcı mekanizmasını ikame eden ulema sınıfından oluşuyordu.

    bu basite indirgenmiş tablo bugün için bize ne söylüyor. reayanın genetik kodu büyük oranda aynı kaldı. din ( islam) türk toplumu için hala belirleyicidir. bunu araç olarak kullanan siyasiler durumun farkında ve böylelikle büyük başarılar kazanıyor. rte. gibi sosyolojik anlamda süper bir köylü prototipi olan şahıs 'sandıkları patlatıyor'

    cumhuriyet deneyimini gerçekleştiren mustafa kemal atatürk reayayı vatandaş statüsüne çıkarmaya çabaladı. dini şehirli bir yapıya , esasında tarihsel özüne çevirmeyi denedi. (bu arada atatük ün din ile olan ilişkisi bugün sadece yüzeysel zıtlıkların bir alanı olarak algılanıyor. islamın bu gün köylü kalması türk toplumu için büyük bir trajedidir) bunu da reayaya rağmen yapmaya çalıştı, oysa bu 'sürü' hala tapacak, sarayda oturmasını isteyecek bir padişah arıyor kendine. trajik bir biçimde halk kendi kurtarıcısını anlamaktan hala çok uzak.

    çünkü türk toplumu beş asır öncesindeki bilgi ve değer kodlarıyla yaşamaya devam ediyor. prof. olmuş ilahiyaçıların birçoğu bile islam algısı mızraklı ilmihal seviyesinde taşlaşmış durumda. neyse. dağıtmayalım konuyu...

    'ay'a dört şeritli otoban' söylemi aslında reayanın hiç değişmediğini, bireylerin tek tek devlet kademlerinde yükselse de kafalarındaki sürüden ayrılmadıklarını gösteriyor.

    sokakta dolar yakıyor
    yol yaptı, diyor.
    dolar yedi lira da olsa fark etmez, diyor.

    işin ironik tarafı osmanlı torunu olduğunu söyleyen kişiler kendilerine ayak takımı diyen 'dedelerin' torunları.
    böylece sürü olmaya devam ediyor.

    klişe sözü tekrarlayalım. aslında eğlenceli bir ülke, içinde olmasak