şükela:  tümü | bugün
  • özellikle yaş ilerlemesi, emeklilik ve iş güç bakımından türklerle avrupalıların farkları daha belirgin oluyor.

    bizde mesela çalışma hayatı, gündelik hayat, yaşam şartları filan çok zor olduğu gibi, emeklilik de zorlaştırılıyor ve ödenen paralar, yaşam standartları düşük olunca insanlar galiba otomatik olarak hemen emekli olayım da göt büyüteyim derdine düşüyor. mesela aile içinde biri, erken yaşta emekli oluyor ve yıllardır emekli hayatı sürdürüyor, kendisine bir katkısı var mı bilmiyorum, fakat topluma veya dünyaya da bir katkısı yok. olması gerekir mi? orası tartışılır.

    avrupalının emekli olma kriterleri biraz daha rahat olduğu için, emekli olduktan sonra bile çalışıyor, devamlı bir şeyler üretiyor. bizdeki mantık şu; emekli olana kadar para biriktir, ev al, araba al, hayat kur; emekli olduktan sonra var olanı ye, aileyle vakit geçir... bu bağlamda avrupalı devamlı üretmeye odaklı benim gözümde.

    ne kadar doğru bir kıyastır bilemem, fakat mesela benim babaannem 90 yaşında ve çok hasta. alzheimer'dan tut, o yaştaki bir insanın olabileceği bütün hastalıklara sahip. kimi zaman, "sizi bu kadar uğraştıracağıma ölsem de kurtulsam..." deyip durduğu oluyor. kraliçe elizabeth de 90 yaşında. tabii kendisinin elindeki maddi ve manevi güç çok daha fazla, ancak bunlar olduğu için mi bu kadın bu kadar güçlü gözüküyor, hâlâ kendi başına yürüyüp hayatını yaşayabiliyor?

    https://i.ytimg.com/…/r_0ilxvbq9o/maxresdefault.jpg

    şu teyzemiz 102 yaşına giriyor ve hâlâ pastasını üfleyip, doğum gününü kutlayıp hayatını yaşıyor. türkiye'de bir türk'ten böylesini zor bekleriz. neden? işte onu bilmiyorum. kendine bakan, dikkat eden, 60'ında da 70'inde de zinde olanlar var tabii ki; fakat genele kıyaslandığında ortalama çok çok düşük. (bkz: kaynak kıçım) yahu sokağa çıkın bakın, kaynağın nerede olduğunu göreceksiniz.

    insan istiyor ki kendi ülkesindeki vatandaşların da tek derdi emeklilik, bir an önce işten güçten eli eteği çekip ölene kadar rahat etmek olmasın; dünya üzerindeki iyi ve kötü birtakım şeyler insanı gersin, onu bir şeyler yapmaya, üretmeye itsin. mesele sadece, "60'ıma geldim, ayda 1200 emekli maaşı alıyorum, nerede bu devlet?!" olmasın. (not: çocuk veya aile geçindirmek zorunda olup, emekli maaşının üzerine ekstra iş yapan insanlara saygım sonsuz, ama mecburiyet değil keyif olsun bu.)