şükela:  tümü | bugün
  • zorun da zorudur türkiye'de çocuk olmak. şahsıma şunları düşündüren birşeydir:

    yetişkinler hep keşke çocuk olsak derlerdi eskiden. çocuk olmak zor bu ülkede.
    tecavüze uğrar; rızası vardı olur
    acından hırsızlık yapar elini kolunu sallayarak gezen suçlulara takılmayan kelepçeler takılır kollarına,
    kafasına gaz kapsülü gelir, canından olur ne işi vardı sokakta derler..
    çocuk yahu bu adı üstünde ne rızası, ne siyaseti yapmayın ya inanmak istemiyorum hiç mi üzülmüyorsunuz. savaşta mıyız ya karşı saftan gidenlere seviniyor müstehak diyorsunuz. bu kadar mı ayrımlaştık biz?!??
  • türkiye'de çocuk olmak;

    her türlü allahsızlığın soysuzluğun içinde küçücük avuçlarıyla sınırlarını genişletmeye çalışmak demek,
    karda kilometrelerce yırtık pabuçla okula yürüyüp sonrasında amele yapılmak için okuyor gösterilmek demek,
    babası dedesi yaşında adamların üstüne çıktığı güldünyalar olmak demek,
    parası olanın okuması parası olmayanın okuyamaması demek,
    polis kurşunuyla yanlışlıkla öldürülmek demek,
    kimsesizlikten yurtlara gönderilip kötü yollara düşmek demek,
    parasızlıktan özel yurtlarda tertemiz duyguları sömürülüp, güzel beyni körleştirilmek demek,
    gün geldiğinde eline silah verilip ölüme gönderilmek demek,
    madımak'ı bilmeden küçücük bedenleriyle döne döne yanmak demek,
    olur da büyüyebilirse, büyüdüğünde mutsuzlar ordusuna karışmak demek.

    türkiye'de çocuk olmak güzel şey kardeşim...
  • adam mardinli, 16 tane çocuğu var. eşini memlekette bırakmış, çocukları toplamış, istanbul'da tarlabaşı semtine yerleşmiş. evde 2,3,5 yaşlarında 3 çocuğu bırakıp, hepsi çalışmaya gidiyorlar. çocukların üzerlerine kapılar kitlenmiş. sobalı evde yangın çıkıyor, üç çocuk birbirlerine sokulmuş halde yanmış ve ölü bulunuyor. sonra aile sinir krizi geçirmiş.

    bu ülkede çocuk olmak, bazı şanslı evler dışında, annenin ya da hadi en fenası, geri kalan 13 çocuktan birinin bile, 3 çocuğun başında durmak yerine para para para diye sokaklara atılacağı kadar değersiz. baba işe giderken kitliyormuş. ne zamandır böyle yaşıyorlar kimbilir. 2 yaşındaki tuvalete bile çıkamaz, bezi pislenir. 2 yaşında çocuk demek, gözlerini kapatınca saklandı zanneden bir gariban demek. 5 yaşındakini onlara müdür yapmış.

    dersiniz ki, "bir ailede olmuş, ülkeye neden suç attın?"
    16 çocuğu olan bir aileyi takip etmeyen, doğuran doğurana ailelerin içindeki dramlara ses çıkarmayan, sonra da hapishanede yer kalmadı diyen devlet, bu ülkenin devleti. hangi evlerde neler oluyor, ağzı var dili yok çocuklar neler yaşıyor, ne bileyim biz bilmeden kimler ağlıyor, devlet de bilmiyor. ben devlet dairesinde bana surat yapan, iş yapacağına çayına kraker banan memurdan işte bu yüzden çok tiksiniyorum. o memurların nerelerde hangi işleri yapmaları gerekiyor, istihdam edilmiş insanlar nerelerde boş yere oturuyor. sonra diyorlar ki sen neden uyumuyorsun, çok şaşırıyorlar, "nasıl yaaa yatsan da uyuyamıyo musun" diyorlar. uyuyamıyorum evet. 40'ıma gelmeden tepem bembeyaz oldu.

    çocuk parkına gidersin, kaydırağa çocuğu çıkaracaksın, bir kadın seslenir "orada çiş var, değmesin çocuk" bakarsın evet bir çocuk oraya işemiş. sorarsın, günlerdir orada derler. tamam hadi koşalım dersin çocuğa, zavallımın ayağı çukura girer, düşer. çocuk parkının muhtelif yerlerinde çukur dolu. telefonlara sarılıp bildirirsin. senin görevin çünkü. yavşak belediye başkanının değil.

    çocuk şenliğine gidersin, yavşak belediye başkanı çıkıp konuşma yapar. herkes ayakta şovu beklerken, çocuklar ağlarken, kaymakamı çağırır, o da konuşur. yavşak mikrofondan "hava da soğuk" der. evet soğuk şerefsiz. çocuklar dondu evet. sen neden konuşuyorsun çocuk şenliğinde, diyemezsin çünkü çocuk üzülsün gerginlik olsun istemezsin.

    çocuğu anaokuluna vereyim, benim gibi sorunlu olmasın dersin, fellik fellik sapık manyak psikopat öğretmenlerin olmadığı, bahçesini aktif kullanan yer ararsın. bulduğuna servet dökmen gerekir, gönderemezsin. devlet sana her semtte, çocuğunu için rahat gönderebileceğin, o yaştan iyi insan hazırlamaya gayret eden anaokulları açmamıştır.

    türkiye'de çocuk olmak, anne babanın insafına bırakılmıştır. artık ne çıkarsa bahtına.