şükela:  tümü | bugün
  • sadece seyirciyle açıklanabilecek bir şey değildir, festival organizatörlerinin tutumunu es geçmemek gerek: (bkz: rock'n coke 2011/@ug tek)
  • (bkz: ayancık keten festivali)
    (bkz: türkeli keşkek festivali)
    (bkz: geleneksel tekirdağ kiraz festivali)
    (bkz: taşköprü sarımsak festivali)

    gibi yöresel ürünlerin tanıtımı ve belediyelerin icraat baabında organize ettikleri festival kültürüne bakılırsa, yerleşik bir festival kültürü olduğu görülebilir.

    üstelik bu kültürlere gruplar falan değil, yöresel sanatçılar katılır, ki ucuz olsun. bilet falan da satılmaz ha bu konserlere, bedavadır. genelde etli pilav, döner, keşkek gibi bedava da yemek dağıtılır. her yerde davul-zurnalar çalar.

    kim demiş festival kültürü yok diye? haa, köy muhtarının çıkıp da rio karnavalı dansçıları gibi soyunmasını beklemesin kimse.
  • açık hava konseri şeklinde kültürümüzde yer almaktadır. adına da o şehirle uygun olmasa da bir ürün (genellikle tarımsal ürün) ismi eklenir, tanıtım diye kuru kalabalık sağdan soldan toplanarak yerel halkın yaz tatilinin içine eder.
    bi bunlara fitim bi de düğün konvoyu ile ramazan davulcusuna... bunları kaldırabilecek yetenekli yöneticiler aranmaktadır.
  • türkiye kırsalında festival mi?

    ya benzin döküp yakmaya kalkarlar ya da canlı bomba patlatırlar, sonra da bunlar eroyin kullanıyordu ahlaksızlık yapılıyordu bunlar domuz yiyordu bunlar oh olsun derler. hem de bunları devletin en üst kademesindeki insanlardan tutun da her gün gittiginiz esnafa kadar herkes der.

    üzüldüğüm durum.
  • yerine piyasa kültürü vardır.ya sahnedeki müziği dinlemek yerine yanınızda telefonla bütün tatil hikayelerini anlatan abuk sabuk tipler doludur ya da gittim demek için interpol konserine giden tipler...
  • sebepleri:

    * türkiye'nin muhafazakar bir ülke olması.
    * insanların birbirine pek güvenmemesi/çok kolay kavga çıkması.
    * kötü çalışma şartları. günde 12 saat çalışıp komik paralar almak.
  • eskiden vardı. yaz gelince bütün sanatçılar izmir fuarına akın ederdi. ya da, gülhane şenlikleri'ni hatırlıyorsunuzdur. side festivali, kuşadası altın güvercin şarkı yarışması, kemer'de düzenlenen festival vardı ve festival kortejiyle, organizasyonuyla geleceğe dair umut veriyordu.
  • göcebe kültürünün etkisindendir. göcebe kültüründe sabit mekan yoktur ve bu kültür göze hitap etmez, onun yerine sözlü bir gelenegin sonucudur. göze hitap etmemek demekse estetige ve güzel olana ehemmiyet vermemek demektir ki bu da festivallerin devamliliginda olumsuz rol oynar.

    festivallerin ayrica bizdeki gibi sürekli degisen tarih anlayisina sahip toplumlarda gelismesi de zordur. türkiye miras olarak aldigi bir tarihe alternatif baska bir tarih insaa ederek kuruldu hepimizin malumu. elin oglu kendi hurafe ve masallariyla barisik olarak yetistigi icin cadilar bayramini, noeli dünyaca kutlanan birer festivale dönüstürmeyi basarmistir. buradan hareketle bizdeki muhafazakarligin da koftiden oldugunu söyleyebiliriz.

    bizde evet yerel lezzetler temali festivaller ufak capta cokca var ancak burda eksik olan örnegin bir bira festivali olan oktoberfest'in bile dünyaca ünlü olmasini saglayan o geleneksel altyapi, organizasyon ve bunun pazarlanmasi durumu.

    örnegin ıspanya'da her yaz saint john yani hz. yahya festivali kutlanir. bunun icin aylar önceden sanatcilar sokaklara büyük figürler insaa ederler. festival günüyse bu figürler yakilir! bize sacma gelse de bu bircok sanatci icin ekmek kapisidir, ekonomiyi canlandiran bir unsurdur ayrica festival. bu kisa süren yakma islemi öncesinde neredeyse bir hafta boyunca top atislari, hava fisekler ve müzikler esliginde geleneksel kiyafetlerle gecit yapar insanlar. örnekler cogaltilabilir: almanya'da cocuklarin sonbahardaki saint martin günü aksaminda ellerindeki fenerlerle gecit yaptigi festival olsun, yine oradaki ortacag temali festivaller olsun hep oradaki toplumsal hafizayi canli tutan, cocuklara tarih bilinci asilarken belki de gerginlikleri ve toplumsal siddeti azaltan unsurlardir.