şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: ayancık keten festivali)
    (bkz: türkeli keşkek festivali)
    (bkz: geleneksel tekirdağ kiraz festivali)
    (bkz: taşköprü sarımsak festivali)

    gibi yöresel ürünlerin tanıtımı ve belediyelerin icraat baabında organize ettikleri festival kültürüne bakılırsa, yerleşik bir festival kültürü olduğu görülebilir.

    üstelik bu kültürlere gruplar falan değil, yöresel sanatçılar katılır, ki ucuz olsun. bilet falan da satılmaz ha bu konserlere, bedavadır. genelde etli pilav, döner, keşkek gibi bedava da yemek dağıtılır. her yerde davul-zurnalar çalar.

    kim demiş festival kültürü yok diye? haa, köy muhtarının çıkıp da rio karnavalı dansçıları gibi soyunmasını beklemesin kimse.
  • açık hava konseri şeklinde kültürümüzde yer almaktadır. adına da o şehirle uygun olmasa da bir ürün (genellikle tarımsal ürün) ismi eklenir, tanıtım diye kuru kalabalık sağdan soldan toplanarak yerel halkın yaz tatilinin içine eder.
    bi bunlara fitim bi de düğün konvoyu ile ramazan davulcusuna... bunları kaldırabilecek yetenekli yöneticiler aranmaktadır.
  • bunun konser olanları, ülkemizde insanların kıçını kaldırmayıp, şehirlerden küçük ilçelere veya köylere, kamp yapılabilecek alanlara gitmeye üşendiklerinden yapılmamaktadır. avrupa'da gördüğümüz üzere, insanlar akın akın trenlerle ve karavanlarla kırsal kesime gidip gönüllerince eğlenmekteler. yurdumuz insanı ise tek vesayitle ulaşabileceği bir yer arayışında. rock off en başta kilyos'ta kamplı yapılacak dendiğinde bile milletin nasıl eleştirdiğini etkinliğin facebook sayfasında görebilirsiniz. halbuki bu tarz etkinlikler en güzel insanlardan ve günlük hayattan uzak kalındığında gerçek anlamını buluyor, insan kendini tamamen müzik ve eğlenceye verebiliyor.

    bir diğer sebep de grup seçme olayı. herkes ya metallica ya manowar ya da iron maiden bekliyor ülkede. herhangi bir alt tür festivali oluşturmak zaten imkansız. organizatör grup getirdiğinde biletler ya bedava gidiyor ya da alanın 4'te 1'i belki doluyor. bu sefer de eleştiriliyor adamlar ulan her festivalde anca kreator getirirsiniz diye. oğlum sen gitmezsen o gitmezse bu adamlar nasıl gelsin amk. belli kitlesi olanları getirebilirsin anca.

    yazık lan bize.
  • yerine piyasa kültürü vardır.ya sahnedeki müziği dinlemek yerine yanınızda telefonla bütün tatil hikayelerini anlatan abuk sabuk tipler doludur ya da gittim demek için interpol konserine giden tipler...
  • sebepleri:

    * türkiye'nin muhafazakar bir ülke olması.
    * insanların birbirine pek güvenmemesi/çok kolay kavga çıkması.
    * kötü çalışma şartları. günde 12 saat çalışıp komik paralar almak.
  • eskiden vardı. yaz gelince bütün sanatçılar izmir fuarına akın ederdi. ya da, gülhane şenlikleri'ni hatırlıyorsunuzdur. side festivali, kuşadası altın güvercin şarkı yarışması, kemer'de düzenlenen festival vardı ve festival kortejiyle, organizasyonuyla geleceğe dair umut veriyordu.
  • göcebe kültürünün etkisindendir. göcebe kültüründe sabit mekan yoktur ve bu kültür göze hitap etmez, onun yerine sözlü bir gelenegin sonucudur. göze hitap etmemek demekse estetige ve güzel olana ehemmiyet vermemek demektir ki bu da festivallerin devamliliginda olumsuz rol oynar.

    festivallerin ayrica bizdeki gibi sürekli degisen tarih anlayisina sahip toplumlarda gelismesi de zordur. türkiye miras olarak aldigi bir tarihe alternatif baska bir tarih insaa ederek kuruldu hepimizin malumu. elin oglu kendi hurafe ve masallariyla barisik olarak yetistigi icin cadilar bayramini, noeli dünyaca kutlanan birer festivale dönüstürmeyi basarmistir. buradan hareketle bizdeki muhafazakarligin da koftiden oldugunu söyleyebiliriz.

    bizde evet yerel lezzetler temali festivaller ufak capta cokca var ancak burda eksik olan örnegin bir bira festivali olan oktoberfest'in bile dünyaca ünlü olmasini saglayan o geleneksel altyapi, organizasyon ve bunun pazarlanmasi durumu.

    örnegin ıspanya'da her yaz saint john yani hz. yahya festivali kutlanir. bunun icin aylar önceden sanatcilar sokaklara büyük figürler insaa ederler. festival günüyse bu figürler yakilir! bize sacma gelse de bu bircok sanatci icin ekmek kapisidir, ekonomiyi canlandiran bir unsurdur ayrica festival. bu kisa süren yakma islemi öncesinde neredeyse bir hafta boyunca top atislari, hava fisekler ve müzikler esliginde geleneksel kiyafetlerle gecit yapar insanlar. örnekler cogaltilabilir: almanya'da cocuklarin sonbahardaki saint martin günü aksaminda ellerindeki fenerlerle gecit yaptigi festival olsun, yine oradaki ortacag temali festivaller olsun hep oradaki toplumsal hafizayi canli tutan, cocuklara tarih bilinci asilarken belki de gerginlikleri ve toplumsal siddeti azaltan unsurlardir.