şükela:  tümü | bugün
  • türkiye'de gazeteci olmak herhangi bir diplomaya ihtiyaç duymadan her istediğin konuda ahkam kesebilmektir. hakimden daha hakim, doktardan daha doktor, futbolcudan daha topçu, kraldan daha kralcı olmaktır.

    edit : başlıkta geniş anlamlı ''gazeteci'' kelimesi yerine daha dar ve amaca uygun ''köşe yazarı'' kelimesi daha uygun olacaktır aslında.
  • ülkemizde uçuk paralar kazanan bir kaç köşe yazarını dışarıda tutarsak muhabir ve haber yapımında çalışan kişiler olarak gazeteciler, sosyal hiç bir güvencesi olmayan, bir ayağı çukurda olan meslek grubu mensubudur. öyle ki yeni yetme gazetecilerin 1 hatta 2 yıl bile kadro bekleyip maaşsız çalıştırıldığı oluyor.
  • güvercin tedirginliğiyle yürüdüğün kaldırımda, arkadan sıkılan üç kurşunla düştükten sonra kanının, delik ayakkabından sızıp yüreklere akması demektir.
  • uğur mumcu, ahmet taner kışlalı gibi örneklerden beri suya sabuna dokunmamaktır.
  • haber olma niteliği düşük bir olayı kendi zevkine göre yazıp, bakın oxford üniversitesinde böyle bi araştırma olmuş şunları söylemişler bunları bulmuşlar, kelebekleri kondrmuşlar gibi haber yapabilmektir.
    oxford üniversitesi’nin yaptığı araştırmaya göre kalça ya da göğüslerin büyük olması sağlığın işaretçisi olarak nitelendiriliyor. posta gazetesi bu haberi “büyük kalça sağlık demek” olarak verirken, haber türk gazetesi haberi “büyük göğüsler sağlığın işareti” olarak verdi. iki gazeteden özenmiş olacak ki biraz da kafası karışan milliyet gazetesi haberi “büyük göğüs sağlığın işareti!” olarak verip “yağlı kalçaların” sağlık belirtisi olduğunu yazdı.
    kaynak: http://yalanhaberajansi.wordpress.com/…uyuk-meraki/
  • haber sıkıntısı çekmektir aynı zamanda. habercilik açısından klasikleşmiş bir örnek vardır; köpek insanı ısırınca değil insan köpeği ısırınca haber olur. çünkü köpeğin insanı ısırmış olması sıradan bir vakadır, insanın köpeği ısırması ise haber niteliği taşır çünkü sıradışıdır.

    girizgahımın ardından çoğu kişi belki de "olur mu lan öyle şey?, türkiye'de herkeşler sıradışı, alayımız haberlik vaka" diye düşünüyor olabilir. doğrudur. envai çeşit insan, hayvan ve bitkiyi bünyesinde barındıran mümbit toplumumuzda haber kaynağı hayli fazladır. seri katillerimizden tutun da 15 yaşındaki kıza tecavüz eden 70'lik dedeye -ki o yaşta o hadiseyi gerçekleştirebilmesi dahi haberliktir aslında-, kadınların-kızların bacağına sıvı enjekte eden sapıktan, kedi yavrularını emziren köpeğe, başbakanın sırtını yere getiren attan, allah diye bağıran leyleğe kadar türlü türlü şeyle karşılaştık bu güne kadar.

    ancak sorun şu ki; bunların hiç birisi haber niteliği taşımıyor halkımız için. çünkü bunlar her gün yüzlerce örneğini görebilceğimiz, hatta bizzat yaşayabileceğimiz sıradan olaylar haline geldi, günlük hayatın birer parçası oldular. işin kötüsü bizler de bu duruma alıştık. klasik tabirle "burası türkiye". burda her şey normal, şaşkınlık yaratacak herhangi bir hadise ile karşılaşamak mümkün değil. görmediğimiz, duymadığımız, bilmediğimiz bir şey yok maalesef.

    velhasıl-ı kelam bir gazetecinin haber üretmekte en çok zor zorlanacağı ülke türkiye'dir. ve öyle görnüyor ki gazetecilerimiz/habercilermiz sıkıntı çekmeye devam edecektir.
  • son dönemde tükürük bezlerin son derece iyi çalışıyor olması lazım. zira (bkz: yala yala bitmez)
  • son dönemde baya bir demokratik olmayı gerektirir. hükümet demokratik, köşe yazarları demokratik, prof lar demokratik, yargı da bağımsız zaten. oh ne ala memleket! ha bir de libya da kaddafi diye biri varmış...
  • eğer gazeteciliğin mizacı gereği cesursanız bazı şeyleri göze almaktır..

    http://i.imgur.com/vx5io.jpg (bkz: doğan güneş)
  • son 10 yıla baktığımızda gerçekten çok basit bu olay. gazeteci olmak için eskisi gibi okul, üniversite, fakulte falan uğraşılmaması gerekir. muhalif olmaya veya iktidarın borazanını çalmaya özen gösterin. son on yılda bunlar prim yapıyor maalesef.