şükela:  tümü | bugün
  • tarih boyunca sanat hep var olan ideolojiye, egemen olan sisteme ve yönetici sınıflara ters düşmüştür. en ideal olarak düşünülen yönetimlerde bile, sanatçı hep daha iyisini istemiştir. bu yüzden hiçbir ideolojiye kendini bağlamamış ve hiçbir egemen sınıfın bekçiliğini üstlenmemiştir.

    ''çok tanrılı inançlardan tek tanrılı inançlara''geçişi insanlık muhalif insanlara borçludur. sokrates bu düşünce uğruna egemen sınıf tarafından idam edildi. ama, sokrates muhalif olmasaydı bugün asla bilinemezdi. çünkü mevcut yönetim ile benzer düşünmeye başladığı andan itibaren, sanatsal yaratıcılığı yok olmaya mahkumdur sanatçı ve düşünürlerin.

    kemal sunal, zeki metinler, şener şen, ilyas salmanlar bugünün değil, 1970, 1980'lerin muhalif sanatçılarıydı. askeri cuntacıların, mafyaların, derin devletin cirit attığı o dönemde cesurca muhalefetlik yapıyorlardı sanatlarıyla. o günün egemen sınıfına sanatlarıyla meydan okuyorlardı. toplumun tüm kesimleri bu sanatçılara saygı duyuyor ve her koşulda bu sanatçıları seviyordu. ama, bugün bırakın kemal sunal'a saygı duymak, filmlerine bile tahammül edemeyen bir kesim var. bu kesim yıllar önceki sanatçıların sanatını, bugün kendileri için tehlikeli görüyor ve o sanatçıların sanatlarını bertaraf etmek için her yolu deniyor.

    ilyas salman dün de muhalifti bugün de.. o muhalif filmleri 30 yıl önce çekti. bugünkü egemen sınıftan kimse piyasada yoktu. ama, bugün çıkıp konuşsa anasına avradına kadar yemediği küfür kalmaz.

    nasıl bu çizgiye geldik, hala anlamış değilim. 50 yıl sonra bile bu ülkeden bir sanatçı çıkmaz artık. kafasını çıkarının kafasına balyozu indiriyorlar. kimse canını yerde bulmadı.
  • ileri demokrasinin gereğidir.
  • muhalif dediklerinizin tamamına yakını " ekmeğinde " sanatçılar. katıldığım durum.
  • ferhan şensoy dimdik ayaktadır efendim.
  • sanatçıdan ne anladığına bağlıdır