şükela:  tümü | bugün
  • maatteessüf ki gerçek. öncelikle potansiyel sazanlari uyarmak adina su noktayi vurgulayim; tek tük sporcu gecici olarak yetisiyor. sonra onlar da fos cikiyor. kof cikiyor. curuyor. curumeyen, senelerce, yasi elverdigince bizi dunya capinda basariyla temsil eden birkac sporcumuz da var, idi, eskiden. ama o kadar.

    lakin sporu ve sporcuyu ciddiye alan ülkeler fabrika gibi kendi sporcusunu yetistiriyor. çunku bu isi ciddi yapiyorlar. yatirimlari tesisleri yasam duzenleri sporla sporcuyla kol kola yuruyor.

    bizde boyle olmamasinin sebebi ne ola? uzunca sure en onemli sebep olarak hayat sartlarinin turkiye'de epey zor ve refah duzeyinin ortalamanin altinda olmasini dusundum. asil sebep olarak bunu one surmek dogru degil. cunku bizden daha fakir bir cok ulke belli spor dallarinda ortaligin a.q.yor. hem de senelerdir. teniste sirp, boksta küba, futbolda latin..etc ekollerini kim gormezden gelebilir? haa demek ki refah seysi, fakir olmak mazeret degil. olamaz.

    alismadik seyde don durmaz dusturundan hareketle su sey one surulebilir, kucuklukten tesvik edilmiyoruz, egilimimiz varsa bile ozendirilmiyoruz heves ettirtilemiyoruz. bu spor denen sey yirmi yasindan sonra baslanacak bir sey degil. kisi bir spor bransina egilimi oldugunu farkettiginde cok gec oluyor. nice yetenek nice potansiyel sampiyonlar boylece yitip gidiyor. aci bir durum.
    tesvik dedik ozendirilme yok dedik, burda en onemli rol devlete dusuyor. kanaatimce bir yerlesim biriminde en az okul sayisi kadar spor tesisi olmasi gerek, nasil ki haftanin koca bes gunu beyin egitilmeye calisiliyorsa, sporcunun ya da sporcu adaylarinin da duzenli sekilde vucutlarini timar etmesi elzem. butun bunlar eksik olursa neslimiz gotlu gobekli olur. o basta dedigim tek tuk basarili sporcular bile cikmaz. cikmiyo zaten. :(

    gereksiz dipnot: olimpiyatlarda en az bir kez yer alabilmenin hayatimda en cok istedigim seylerden biri oldugunu 27 yasimda farkettim. gunluk egzersizler disinda profesyonel sporla ne yazik ki hicbir ilgim yok.
  • başlığın kendisi bile neden olduğunu söylüyor bize: çünkü sporcu yetişen bir şey değildir. sporcu yetiştirilen bir şeydir.

    bir problemi çözmek için doğru yerden başlamak gerekiyor. siz soruna sporcu yetişmemesi diye bakarsanız, çözüm bulmanız biraz sor. türkiye'de sporcu yetiştirilememesi derseniz, sporcu yetiştirebilmeye biraz daha yaklaşmış olursunz. böyle kendi kendine sporcuların meyve sebze gibi yetişmesini beklerseniz, daha çok bekleyeceksiniz ve asla yetişmeyecekler.
  • sporcu yetiştirilmesi için önce insan yetişmesi lazım. biz daha doğru düzgün insan yetiştiremiyoruz ki profesyonel sporcu yetiştirelim.
  • öncelikle:
    (bkz: eda erdem)
    (bkz: neslihan demir güler)
    (bkz: sinan cem tanık)

    bu bağlamda bence yetiştirilebilen sporcuların da yeterince destek görmemesi önemli bir faktör. mesela şu saydığım tipler voleybolda yıllarca yardırdılar. eda ile nesli hala yardırıyor. ama kim biliyor? varsa yoksa futbol. tşk.