• gerçekten insani değerler yüzünden siktir olup gitmekse ve sırf bu yüzden gitmek isteyenlerin hepsi giderse ülkenin yaprağı yiyeceği durumdur.

    edit: ayrıca (bkz: moral bozukluğu ve türkiye)
  • geçen yıl etrafta böyle biri vardı, malum medya gazından etkilenmiş. tabii bu arada
    sanat camiasından sesler yükseliyor gidiyoruz midiyoruz etkilenmiş çocuk tutturdu gidecem diye.
    etraftan gitme kal mal falan dendiysede durdurlamadı ve gitti londra'ya.

    neyse aradan epey bi zaman geçti baktım benim işyerine geldi bu zevat. hani len sen gitmemişmiydin
    n'oldu dedim, ya sorma dedi. ama belirgin bir şekilde kilo kaybetmiş, omuzlar düşmüş, o eski ejderha
    halinden eser yok tabiatıyla. içicek bişeyler söyledim, anlat bakalım dedim başladı bu anlatmaya...
    aslında anlatıpta işte işim gereği bu ve benzer insanları benzer hikayeleri çok görüp dinlediğimden
    benim için oldukça bildik şeyler. işte tek başına bir ev tutup kalmak herkesin harcı olmadığından bu
    arkadaşta birkaç kişiyle kalmaya başlar sonra nakit biter işleri biraz olsun düzeltiyim derken torbacılıktan
    kafeslenir içeride zenciler düzer çıkar çıkmaz soluğu vatanında alır öyle işte.

    yani siktirolup gitmeden önce siktirip gelinileceğini düşünürek dolu/donanımlı gidilirse iyi olur
    diye düşünüyorum.
  • yakın bir zamanda kaçmak suretiyle yapacağım eylem. katılmak isteyen yazarlarla planlar yapabiliriz.
  • artık canına tak edenlerin ciddi ciddi istediği eylem. elimde olsa ne aile ne dost demeyip anında siktir olup gideceğim. ama imkan yok lanet olsun. geçen yıllarda türban takmadı diye kızlarını öldüren bir pakistan kökenli aileyle ilgili haber okudum ve olay kanada'da oluyordu. düşündüm böyle geri zekalılar kanada'da yaşayabiliyorken ben neden hala buradayım. adamlar medeniyetin göbeğinde orta çağı yaşamaya çalışıyor, biz ortaçağda medeniyeti. ne kadar gururuma yediremesem de artık şu klişe yurt dışı evlilikle gitme fikrini düşünürken buluyorum kendimi. o kadar nefret ettim. 2 önce mezun oldum ve hala işsizim, koduğum memleketinde sağlık güvencem bile yok. hastalansak geberip gideceğiz. aylık para yatırmalıymışım sağlık güvencem için. lan çalışmıyorum ben ne parası? memlekete bak ne ala. yolda yürürken zıplayıp kopardığım erik hariç hiçbir şey çalmadım bu yaşıma kadar, işte bizim hatamız bu. yazacak çok şey var ama bu bile içimden gelmiyor. cidden gitmek istiyorum buralardan. ben gibi bir yurt severi bile bu hale getirdiniz ya tebrik ediyorum.
  • herkesin bir süreliğine yapması gerek bunu. bir ayağınız yurtdışında olacak, ama istediğiniz zaman döneceksiniz.

    anne babanın sürekli kavga ettiği bir evde yaşadığınızı düşünün, ama yine de eviniz evinizdir.
  • bir anlık gazla heves edilip sonra vizeydi carttu curttu binbir türlü çileyi düşününce "ne uğraşıcam ya otur oturduğun yere" düşüncesiyle sonlanan hayaller silsilesi.
  • mezun olmaktan sonraki başlıca hedefimdir.

    utanmadım sıkılmadım, sekizinci sınıfta daha aklım yürümeye yeten bir bebeyken bu kadarı aldım ben. ona göre liseye gittim, ona göre üniversite tercihimi yaptım. iktidara laf etme zahmetine dahi katlanmayacak biri olarak, son zamanlarda ülke yürütülüşündeki değişikliklere bakarak "hay anasını, ben ni kadan mikemmel ni kadan süperli bi insanım yea" diye düşünüyorum. bu ülkede hiçbir şey yapılmaz artık arkadaş. çocuk falan büyütülmez, o çocuğun geleceği olmaz. her şeyi geçtim, bu ülkede yakında müslüman değilsen nefes bile alınmaz.
  • nereye yahu? asıl goy goy yeni başlıyor.

    (bkz: return of the fetto)

    edit: demiştim