şükela:  tümü | bugün soru sor
  • bizines sebeplerle yurtdisinda yasayan turkiyelilerdir.

    25-30 yili memlekette gecirdikten sonra, bir bilemedin iki yil avrupanin tadini alip, tatillerde, (iste noeldi, sukran gunuydu) geri gelip, trafikten, insan kalabaligindan, gorgusuzlukten ve avrupali adetlerin medeniyetinden dem vurarak, kalanlara nutuk cekip geri donerler.

    milliyetci damarlari da bu arada fena halde kabarmistir ammavelakin, turkiye de gecirdikleri zamanin ne zerre bir zaman kaybi oldugunun da ayirdina varmislardir.

    buralardayken, isle-gucle, esle-dostla ugrasmaktan kendilerine vakit ayiramamislar, ama avrupanin gelistirici bireysellige ortam hazirlayan sukunetinde, kendilerini bulmus, ozlerine donmuslerdir. hobileri olmus, kulturel deryalarda harmanlanmislardir.

    sasirtici olan, insanin kendiyle ilgili bir fikir edinebilmesi icin 25-30 yil beklemesi olabilir ama ben suna da epey sasiririm: insanin kendisiyle, tek basina sinemaya gidebilecek, iletisimi kurabilmesi icin, bu sinemanin piccadilly de olmasi sart midir?
  • (bkz: türkiyeli)
  • insanlari kirmak, kizdirmak istemem kesinlikle fakat* turkiye gerceginden biraz fazla kopuk, calistiklari ulke kulturune dair de bir sey ogrenmemeye yemin etmis insanlar oluyorlar genelde.

    is ortami haricinde expatlarin katildigi fakat yerlesik bir arkadasin duzenledigi iki-uc davete katildim, bu insanlarla iletisim kurmak deveye hendek atlatmaktan zor. hayatim boyunca sadece bir-iki kisiyi tanidigim bir suru partiye katilmisimdir, cok farkli milletlerden insan arasinda bile boyle alien gibi hissetmedim kendimi. ilkin kendini tanitiyorsun, kartvizitler havada ucusuyor, isim soylemeden nerede, ne konumda calistiklarini soyluyorlar adeta.

    gorgusuzlukten kasinti olduklarini sanmiyorum, insanin tirnaklariyla kaziyarak bir yerlere gelmesi eminim cok zordur da takdir ediyoruz zaten kendinizi kanitlamaya calismaniza gerek yok. ben veyahut da baskasi kimiz ki zaten? konusulmuyor bu insanlarla, cogunlugun turk oldugu bir partide bir ispanyol ve bir italyan’la kaynasmak bana koydu acikcasi. gurbetcilerin neler hissettigini anladim.

    yurtdisinda egitim gorup, expat olanlar daha sade, anlasilir insanlar oluyor genelde, belki ortamlara daha aliskin, rahat olduklarindan. demem o ki elinize guzel bir firsat gecmis, ozellikle avrupa’da rahat olun, kendinizi isten ve yuksek mevkinizden uzaklastirip birkac saat de olsa eglenin. yeni insanlar taniyin, kendinizi kasmadan, sempatik yaklasin insanlara.