şükela:  tümü | bugün
  • gerek iktidar politikaları, gerekse muhalefet partilerinin aşırı yetersizliği sonucu oluşan bir durum. normalde apolitik olmak kişisel bir tercihken depolitik olmak dışsal etkilerle bize zorunlu olarak dayatılan bir gerçeklik haline geldi.

    aslında önceden de muhalif kesimde bu tip süreçlere kısa da olsa rastlamak mümkündü. ama her seferinde seçmenler bunu bir şekilde atlatıp normale dönme başarısını gösterebilmişlerdi. çünkü ortada iyi kötü bir muhalefet vardı. umut diri tutuluyordu. ancak özellikle 24 hazirandan sonra iyice ayyuka çıkan dışlanmışlık hissi insanlarda kalıcı bir şekilde yerleşmeye başladı. etrafta gözlemlediğim birçok kişi artık gazete okumuyor. televizyon izlemiyor. interneti ise iş için veya gerçeklikten uzaklaşmak amaçlı kullanıyor. konu siyasetten açıldı mı insanlar ya o ortamdan uzuyorlar ya da hemen konuyu değiştiriyorlar. artık türkiye gündemiyle ilgili hiçbir şey duymak bilmek istemiyorlar. siyaset kurumuna duyulan kızgınlık tarihindeki en yüksek noktaya ulaşmış durumda. insanların üzerinde müthiş bir umutsuzluk ve karamsarlık var. ve daha da kötüsü kendilerini artık türkiye'ye ait hissetmiyorlar.

    aslında bugüne kadar birçok seçim kaybettik. ancak bu kaybedilen en önemli seçimdi. o yüzden etkisi de çok büyük oldu. maalesef insanları bu durumdan çekip çıkartması gereken muhalefet partileri ise karamsarlığın boyutunu daha da arttırdı. iktidarın ekmeğine yağ sürerek depolitizasyon sürecine ivme kazandırdılar. çünkü muhalefet partilerinin hali muhalif insanlardan daha da kötü durumda. yaşadıkları iç çekişmeler, geleceğe dair hiçbir umut verememeleri insanları artık sistemden tamamen kopartma aşamasına getirdi. düşünsenize " mecliste mücadelemizi sonuna kadar sürdüreceğiz" diyen bir muhalefet var. hala meclis diyerek insanlarla alay ediyorlar. yani hal böyleyken imkanı olan insanlar bir süre sonra türkiye'den tamamen ayrılacaklar. geriye kalan muhalif kesim ise hayatına tamamen depolitize olmuş bir şekilde devam edecek. zaten akp'nin oy deposu olan yoksul kesim bu sürece çoktan girmiş durumdaydı. şimdi muhalifler de o saflarda yer alacak. ülkede artık akp etrafında kümelenmiş bir avuç seçkin dışında kimse siyaset konuşmayacak. mısır gibi, venezuela gibi katılımın yüzde 50'yi zor bulduğu seçimler izleyeceğiz. aileler çocuklarına siyaset konuşmayı yasaklayacaklar. evlerde artık hiçbir politik görüş bildirilmeyecek. özal'ın apolitik gençliğinden çok daha kötü bir nesil yetişecek. siyasetten nefret edecekler. ondan vebalı gibi kaçacaklar.

    evet iktidar insanları siyasetten tamamen soğuttu. ama muhalefetin yarattığı hayal kırıklığı da çok büyük oldu. ortada duran gerçekleri eğip bükerek seçmenlerine pazarlamaya çalışan muhalefet, idam sehpamıza tekmeyi atıverdi. bundan sonra herkesin içine kapandığı, gettolarına çekildiği bir türkiye göreceğiz. siyaset yasak elma olacak artık.
  • iyi bir seydir. politik muhalefetten cok daha onemli olan sey toplumsal muhalefetttir yasam tarzi muhalefetidir.
    toplumsal muhalefet diri olursa bir sure sonra dincilerde donusum baslayacak, cimlerde sevisen turbanlilar artacak, bir sure sonra o turbanlar da cikarilacak, caktin kofteyi.

    mini etek giyin, mini sort giyin, ickinizi her turlu engellemelere ragmen icin, sahilleri hasemalilara teslim etmeyin, en ic giciklayici bikininizi giyin tatilinizi yapin, cocuklarinizi dinci egitim sisteminden uzak yetistirin. akp'ye bundan daha iyi muhalefet oldugunu zannediyorsaniz cok yaniliyorsunuz, inanin yok.
  • %88 seçime katılım oranıyla ispatlanmış depolitizasyondur.
  • hiç bir dayanağı olmayan, kendi uydurduğu bir takım savlarla, 3-4 kişiyi geçmeyen ve tek tip insandan oluşan çevresini gözlemleyerek vardığı kanıların gerçek olduğunu zanneden görüşün tespiti.

    bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmak gerçekten üzücü. ne yazık ki, hem iktidar destekçilerinde, hem de karşıt görüşte bu oran oldukça yüksek. bir kelime tarih, sosyoloji, felsefe bilmeden toplumu, iç siyaseti, uluslararası ilişkileri yorumlayabileceklerini zannediyorlar.

    lütfen kitap okuyunuz. mağaranızdan çıkınız.