şükela:  tümü | bugün
  • türkiye'nin bedenimde ve ruhumda hissettirdiği ve taşıttığı ağır yüktür bu.

    çok fazla rutinin dışına çıkmadığım bir hayatım var. yani öyle karmaşık insan ilişkileri, ağır iş yüküm ve yoğun bir tempom yok. ama buna rağmen türkiye her gün beni çok yoruyor. bu rutin hayatımda, sıra kültürünün olmamasından trafik magandalarına kadar her gün mustarip olduğum olaylar gerçekten çok yormaya başladı beni. ve özellikle hayatını benden daha yoğun ve aktif yaşamak zorunda olanları düşündükçe daha da daralıyorum.

    peki neden böyle? türkiye'de gündelik hayat neden bu kadar stresli? neden bu kadar yorucu? naçizane gözlemlerimden elde ettiğim sonuçlar:

    bencillik: ortalama türkiye cumhuriyeti vatandaşının sadece kendini düşünmesi. bence sorunların kaynağında bencilik var. bırakın başkaları için iyilik yapmayı, onların kendi hareket alanlarını bile kısıtlıyoruz.

    kabalık: canım ülkemde kibar olmak neredeyse suç hükmünde artık. insanlara hayatlarını sürdürebilmesi için kaba olmak zorunda bırakan bir sosyal yapı. naiflik ve kibarlığın hiç değerinin olmaması. ülkem adına bir utanç vesikası.

    yalancılık: etrafınıza bir bakın. doğruluğuna ve dürüstlüğüne tamamen güvenebileceğiniz kaç kişi var veya hiç yalan söylemedi bu zamana kadar dediğiniz kaç kişi? insanlara güvenememek nasıl büyük bir sorundur, tahayyül edebiliyor musunuz? ki doğruluk en temel insani değerlerdendir. evrensel nitelikte iyi bir davranış biçimidir.

    sorumluluğunu yerine getirmeme: iş hayatını zindana çeviren yegane davranış. ilgisizlik de diyebilirim bu probleme. eğer vurdumduymaz değilseniz türkiye'de yaşamak sizi gerçekten çok yoracaktır.

    yardımsevmezlik: bencillik meselesinin sonuçlarından biri. yine etrafınıza bir bakın. maddi manevi olarak düzenli şekilde zor durumda olan insanlara yardım eden kaç kişi var?

    bu maddeleri arttırmak mümkün. ama özünün bu şekilde olduğunu düşünüyorum. bu yazdıklarım türkiye'den siktir olup gitmek tonunda değildir. çünkü ne olursa olsun türkiye'yi gerçekten seviyorum. ilk başta coğrafyasına hayranım ve biliyorum ki ömrümün sonuna kadar isteyerek bu ülkede yaşayacağım. ama her geçen gün, bu ülkede yaşamak beni daha da çok yoruyor.
  • sabah sabah anksiyete ile uyanmam ile anlaşılan gerçek.

    bitmeyen korku-trajedi filmi gibi amk yeri.