şükela:  tümü | bugün
  • bir sözlük boş bakınızı.

    aynı zamanda, son yıllarda tartışması en çok yapılan konulardan biridir.

    burada parçalanmadan kasıt, türkiye'nin siyasi sınırlarının değişmesinden bağımsız olarak toplumun yoğun kutuplaştırma sonucu fikir ve ülkü ayrılığına düşmesidir.

    bunun doğal sonucu olarak yazılı ve yazısız toplumsal sözleşmeleri feshedilmeye yaklaşmış, tüm birleştirici söylemler zayıf kalmıştır.

    türkiye'de daha öncesinde de sağ ve sol olarak fikirsel bölünmeler yaşanmış, taraflar arasındaki alt gruplar dahi birbirleriyle çatışır duruma gelmiş, fikirsel çatışmalar silahlı çatışmalara dönüşmüştür. 1980 askeri darbesinin sonrasında referandum ile anayasa ve sistem değiştirilmiştir. türkiye'de var olmuş en demokratik, senatolu cumhuriyet yerine %10'luk barajla hükümet sistemi getirilmiştir.

    bugün yaşananlarsa, 1970'li yıllarda olduğu kadar kanlı olmasa da, fikirsel ve yaşam tarzları bakımından çok daha ayrıştırıcıdır.

    abd'nin yeşil kuşak - ılımlı islam bölgesinde yer alan türkiye'de, bop eşbaşkanı recep tayyip erdoğan 2002 yılından beridir iktidara sahiptir. "milli görüş" gömleğini çıkartıp, merkez partisi iddiasıyla iktidara gelen akp, kemal derviş politikalarını devam ettirerek, liberal bir yönetim anlayışıyla halk desteğini arttırmıştır.

    sonrasında gelen yoğun siyasi islam politikaları, anayasanın laiklik ilkesi ile çelişse de, o döneme kadar ülkede yaşanmamış ve yaşanması tahmin dahi edilmemiş şeylerin yaşanması insanları duyarsızlaştırmış, statik özlemi duyar hale getirmiştir.

    oylarını konsolide etmek için, tıpkı abd'nin yaptığı gibi bir "öteki" yaratılmış, bu öteki zaman zaman değiştiklik gösterse de akp'nin sürekli politikası haline gelmiştir. abd'nin "ötekisi" ülke dışındayken bizim "ötekimiz" kapı komşumuz olmuştur. toplumdaki bu ayrışma her daim körüklenmiş, toplumda onarılması güç yaralar bırakmıştır.

    bugün çocuklarımızın gittiği okullardan, dinlediğimiz sanatçılara, izlediğimiz kanallardan, kullandığımız türkçe söyleme kadar her şey ayrışmıştır. mevcut cumhurbaşkanı'nın akp'lilerin cumhurbaşkanı olmadığını, tüm cumhurun başkanı olduğunu söylemek ve buna deliller göstermek olanaksızdır.

    ezcümle, türkiye cumhuriyeti devleti gönül birliğini kendi elleriyle parçalamıştır.

    her ülkede siyasi partiler arasında rekabet, çekişme vardır. bu politikanın doğası gereğidir. ancak ülke insanını birbirine neredeyse düşman hale getirtmek kolay iş değildir.

    toplumun bu hale gelmesinde; içsavaş dahil her türlü karamsar ve şimdiye kadar anılmamış tüm kötülükleri gündelik hayatımıza kadar sokulmasına kim/ kimler sebep olduysa sonsuz ızdırabı yaşamalarını umarım.

    işbu entry; müreffeh, çağdaş, bağımsız ve özgür bir türkiye'de yaşamak isteyenler namı hesabına yazılmıştır.
  • şu an fikirler parçalanıyor. ilerde fiziksel olarak ülke parçalanır mı, bilinmez. sürekli bir ikileme sokuluyoruz. çok sesli ,renkli , herkesin temsil edilebildiği bir parlementomuz olsa böyle olmaz. siyasilerin tavrı neyse halka da benzeri yansıyor. davranışlar o şekilde değişiyor.
  • bu kadar mülteci neden geliyor sanıyorsunuz ey ahali. kimya bozulmalı önce.

    tanım: buz gibi karşımızda duran gerçektir.
  • asker kacaklarinin isine yarayacaktir.
    zira askerlik borcunu odeyecek bir ulke kalmayacaktir.
  • otuz yaşına merdiven dayadım bu benim duyduğum altmışıncı turkiyenin parçalanmak üzere olduğu sözü, bir de her secimden önce bu normal bir seçim değil türkiye için çok önemli bir yıl ayrımındayız sözü var, birşey olmaz korkmayın gençler.
  • sadece şu başlıklara bakmak bile bu gerçeği görmek için yeterlidir.

    (bkz: 1993 kürt göçü)
    (bkz: körfez savaşında türkiye'ye sığınan ıraklı kürtler)
    (bkz: suriyeli sığınmacılar)
    (bkz: 3 milyon afgan'ın türkiye'ye gelmesi)
    (bkz: 3 nisan 2018 afgan göçmen akını)
    (bkz: 5 nisan 2018 kaçak afganlara kapıların açılması)

    ortamlarda "türkiye'nin kapısı yardıma muhtaç herkese açıktır" dersin kim bilecek değil mi vatan haini?
  • sözlükte bile kendini gösteren durum.
    hiç kimsenin diğerine tahammülü yok. hoşgörü yok. empati yok. eski dönemlerdeki gibi beraber yapılan bir işin ucundan tutmak yok. herkes kendini düşünüyor. ülkeyi düşünmek yok.
    benim büyüdüğüm mahallede türk, kürt, alevi ,sünnî ve yahudiler yaşardı. hiç bu zamandaki gibi bir kutuplaşma görmedim.
    şu an yaşadığım yerde bir yahudinin bana dediğini hiç unutmuyorum: eğer vatanınızı kaybedersiniz , bir hiç olursunuz ve sizi hiç kimse istemez.
    sonumuz hayr olsun.