şükela:  tümü | bugün
  • şu 5 kelimenin dinci yavşakları nasıl delirttiğini görebileceğimiz olay.
  • yanlış ve karışık bir önermedir. bir adım geri çekilip büyük resme bakarsak, bu ülke affedersiniz hep ya***ak gibiydi. günümüzde de sanki biri gelip, ülkenin gazozuna penis büyütücü hap koymuş gibi duruyor. taşaklı olmayı hep yanlış anlamışız değil mi ?

    (bkz: v-pills)
  • "şeyh" tanımı itibariyle ilkelliğin sembolüdür.

    arap kabile reislerine şeyh denilirdi, bugün tarikat liderlerine dönüştü sözcüğün anlamı. beni bugünkü anlamı ilgilendiriyor.

    her yerde palazlanan tarikatler kendi sikinin doğrultusuna gitme heveslisi olduğundan, çeteleşemenin özel bir halini temsil ederler. buradaki "kendi sikinin doğrultusuna gitme" anarşizm değildir, çoğunlukla anarşistlik çıkar gözetmez, ve yine çoğunlukla anarşistler örgütlenmezler. (çoğunluklanın altını çizelim)

    birbirinden bağımsız, küçük veya büyük çaplı kitleleri "ikna" ederek gayri resmi bir oluşum kurmaktır tarikatlik. bunun resmi hali "siyasi parti" kurmak, "sivil toplum kuruluşu" kurmak, "dernek" kurmakken, tarikatin hiçbir vasfı yoktur. kendi kendine yaptığı çıkarımlar (doğru veya yanlış, iyi veya kötü) insanları etkiler. bu da bir "şeyh"in, birçok koyun gütmesine sebep olur. icraatlerinin hiçbir hiyerarşisi olmak zorunda değildir, varsa da denetlenmek zorunda değildir, çünkü resmen yoktur.

    bir ülke, şeyhler ve dervişler ülkesi olursa, ülkede kurumlar anlamını yitirir. ortada yolsuzluk varken, yolsuzluğu bir kurum değil, bir gazeteci değil, bir politikacı değil, çıkarları uyuşmadığı için bir "şeyh" çıkarıyorsa, o ülkede ne emniyet güçlerine, ne denetleme kurumlarına, ne gazetecilere, ne de politikacılara gerek vardır. bu durumda o ülkenin "şeyhler" ülkesi olmasının "korkulacak bir tarafı olmadığı"nı savunmak düpedüz aptallıktır.

    türkiye'nin şeyhler dervişler memleketine dönmesini, "yeaa darbeci mi olaydıh, bah daa güzel" diye kestiren arkadaşlara da selam olsun, çözümünüz siyah ya da beyazmış, sonra size yobaz denince kızıyorsunuz.
  • bunca din bezirganlığının sonunda varılan yerdir.
  • insanın içini acıtır.

    ama beynini kullanmayan bir topluma müstahaktır.

    (bkz: doğal seleksiyon)
  • yubbii! diyeceğim de, bir derviş görebilsem? kaldı mı memlekette hiç derviş, bir elin parmağı kadar?