şükela:  tümü | bugün soru sor
  • en büyük problemimiz bu esasında. türklük bilincinden yoksun yöneticiler. sevr'den beridir uygulanan ciddi bir projenin sonuçları. gazi paşa'nın özellikle dikkat çektiği husus da buydu. o yüzden altını çize çize bağırdı ne mutlu türküm diyene diye.
    ey türk gençliği diye. olsun hiç sorun değil her devrim kendi karşı devrimini yaratır.anadolu radikal islam'a doyduğunda sığınacağımız en korunaklı liman atatürk milliyetçiliği ve türkçülüktür. laiklik bu topraklara gitmemek üzere radikal islam 'dan sonra gelecek. az kaldı, çok az...
  • maşşallah bu defa büyük oyunu gören bu arkadaşımızı kutluyorum. çok zeki ve çalışkan olduğunda türk olduğunu anlamıştım zaten. allah yiğidimin beynine zeval vermesin, çok çalışıyor. kendi başına savaşarak kurtardı sanki ülkeyi...

    (bkz: koçgiri trap)
  • bu söylemin rte'nin "dış güçler" klişesinden ne farkı var? bu ülkenin insanı ve kapasitesi belli. yönetenler de bu ülkenin insanı oluyor haliyle. şimdi davalık olmamak için net konuşamıyorum fakat nişantaşı, bağdat caddesi gibi yerlerde yaşamıyorsanız sokağa çıkıp karşılaştığınız insan profillerine bir dikkat edin. yurt dışına korkunç bir beyin göçü var ki baskı altındaki medya dahi görmezden gelemiyor artık ucundan köşesinden haber yapiyor. bu toplumla hala suriye gibi olmamamız şans diyecektim ki sonumuz yakın gibi zaten.
  • onu bilemem ama türkleri sevmeyen birilerinin yönettiği açık.
  • osmanlı yönetimi dönme devşirmelerden oluşuyordu. osmanoğulları'na yönetimde ortak olmasın, avrupa'daki gibi taht/hanedan savaşları olmasın diye asya/müslüman devletlerin kölemen/gulam sistemidir bu.

    gerileme ve çöküş döneminde padişaha karşı gelenler de genelde balkan kökenlilerdi. bunların arasında balkan yerlisi de melezi de vardı. sonra yönetimi ele geçirdiler. ardından kurtuluş savaşı ile daha da küçük bir toprak parçasını kurtardılar. sanırım ata topraklarının kaybı bu insanları anadolu'yu kurtarma aşamasında daha istekli ve hassas yaptı. anadolu'nun köylüsünü kullanarak buraları elde tuttular (kurmaydan ziyade cephede er idi anadolu insanı). sonraki nesillerde yönetimde de hep balkan ve kafkas kökenliler çoğunluktaydı. ticarette de keza öyle. kimisi hazır mallara kondu da o konuya girmeyelim şimdi malum çevrelere koz vermeyelim. yöneticiler milliyetçilik ve yer yer dini dayayıp yine anadolu çocuklarını güttüler. hani bugün sizin çomar dediklerinizin dedeleri işte. sonra yavaş yavaş güç el değiştirdi, bugün doğu karadenizlilerin çoğunlukta olduğu siyasi bürokratik bir topluluk tarafından yönetiliyoruz. ha türk yok mu vardır tabii de oranlarsan azınlıkta kalır muhtemelen.

    tanım: doğru bir tespittir maalesef.