*

şükela:  tümü | bugün soru sor
  • ırkçı söylemleri hiç sevmediğimi belirterek söze başlamak istiyorum. son günlerde yunanların saldırgan ve kışkırtıcı halleri link beni bu kıyaslamayı yapmaya itti.

    daha bir kaç sene önce yunanistan borç batağında idi sanırım hala öyledir. ab desteği ile ayakta duruyor. ama ben hiç bir türk'ten hazır adamlar düşmüşken bir tekme de biz atalım dediğini duymadık hatta çoğumuz adamların haline üzüldük.

    gel gelelim komşumuz dediğimiz yunanlar öyle mi? hazır türkiye'nin abd ile arası bozukken, hazır afrinde mehmetçik savaşırken fırsattan istifade adamları kışkırtalım, kurtuluş savaşında olduğu gibi arkasına emperyal güçleri alarak saldıralım derdindeler. insan milliyetini över de överken haklı gerekçeler olur. işte bu da övme gerekçelerinden. düşene vurmak bizim milletimiz de yok.
  • (bkz: megalo idea)
  • (bkz: yunanlı)
    (bkz: yunan)
  • din.

    tanım: suyun iki yakasındakilerin karşılaştırılması olayı.
  • (bkz: medeniyet)
  • yunanlıların farkını bilemem ama yunanların çok farkı vardır.
  • anladık yunanlar teşekkür. başlığı duzeltebilen varsa ona da teşekkür.
  • yoktur. kendilerini bitip gitmiş bir helen ırkına addederler ama bal gibi de türk-slav asıllıdırlar. dilleri slavdır kültürleri türk. alfabeleri zorlamayla helendir. dünya üzerindeki milliyetçiliğin en aptalını yaşarlar. zeybekiko oynayıp yoğurt yiyen rakija içen akdeniz insanı helen değildir kardeşim türktür.
  • türklerle yunanlılar diye mevzu açan herkes illa benzerliğinden dem vuruyor. yaw adamlarla 500 sene yan yana, dip dibe yaşamışsın. elbette benzeyeceksin. adamlar aynı bizim gibi kısa yoldan, çalışmadan, ter dökmeden, gerekirse üç kağıt yaparak köşeyi dönme meraklısı. herhalde iki milletin benzerliğini anlatabilmek için daha iyi bir örnek verilemez çünkü başka milletlerde olmayan bir özellik.
    ama asıl soru, yunanlıların bizden farkı ne? bu konu hep kafamı yormuştur.

    şimdi benim yunan diasporasında gözlemlediğim iki farklılık var:

    birincisi aile mevhumu. bu büyük ihtimalle kadına duyulan saygıdan (o da dolaylı olarak dini inancımızdan) kaynaklanıyor. yunanlılar ailelerine çok düşkünler. biraraya gelmek, çocuklarını irtibat halinde tutmak için müthiş gayret içersindeler. bunu çocuklar yabancıya(dışarıya) gitmesin diye yapıyorlar. yok vaftizdi, yok kızın 16. yaş günüydü, yok mezuniyetiydi, sözüydü nişanıydı, düğünüydü, spor müsabakasıydı, bayramıydı diyerek sürekli bir bahane üreterek bir araya geliyorlar. o gün çalışıyordum, tatildeydik falan yok. çok önceden plan yapıp programlarını bir araya gelecekleri günlere göre ayarlıyorlar. türkler elbette yabancı değil bu kültüre ama biz bir araya gelmeyi bir vazife gibi, bir dini vecibe gibi gerçekleştirmiyoruz. bir araya geldiklerinde ise giyim kuşamlarına dikkat ediyor, salaş ve özensiz olmuyorlar.

    ikincisi çay. bizim gibi çay içmiyorlar. bu çok enteresan geliyor bana. kahve içiyorlar. evet çok kahve içiyorlar ama çok kahve, çok çay gibi olmuyor.
    yani bir araya geliyorlar muhabbetler uzuyor, bitmiyor ve bu sırada çay içilmeden zaman geçiriyorlar. dediğim gibi bana çok enteresan geliyor.