şükela:  tümü | bugün
  • one night stand gibidir.. ne gercekciligi ne de kiymeti vardir..
    ickinin dozu arttikca solculuk katsayisi artar, bu ugurda can vermis gibi hissedilir..
    sabah ise giderken de "- o son birayi icmicektim, maymun oldum mina koyim" denir.
  • bohemian rhapsody eşliğnde damardan alınmalı.
  • 17lik balon koministler ile üniversitenin ilk yıllarında komünist olup da mezun olmaya yakın kariyerist ve liberal bi bünyeye bürünen zihniyetin bir başka tezahürüdür. genel olarak solculuk masturbasyonu adı altında incelenilebilir.
  • hayatta bir halta yaramamış, solculuğa sardırıp onu da becerememiş insanların dahil olduğu güruh. bunlar hafta içi-hafta sonu, gece-gündüz demeden türkü bar, türkü cafe gibi yerlerde arz-ı endam eyleyip bed sesli sazcılardan ve gitaristlerden aynı türküleri yüzlerce kez dinlerler. işin ilginci her seferinde coşarlar. o coşku ne işe yarar, o enerji nereye gider bilinmiyor tabii. ancak deneyimler göstermiştir ki çoğu bunu yaptığında solculuk yapmış olduğunu düşünür.

    bu insanlar okumak yazmak tartışmak gibi şeylere mümkün olan en az zamanı ayırıp boynuna iğne oyalı kırmızı eşarp ya da kafasına bere takarak ortalıkta dolaşırlar. bu halleriyle yarattıkları entelektüel hava sayesinde piyasa imkânı bulmaları az rastlanan bir durum değildir. öte yandan bulundukları ortamda (konser monser dışında) bir etkinlik ya da eylem olduğunda bu arkadaşlara rastlamak pek mümkün olmaz. lazım olduklarında bakılması gereken yer gündüzleri türkü cafe, geceleri ise türkü bardır.

    velhasıl bu arkadaşlar kendi hallerinde yaşar giderler. ancak ortalıkta o kadar çok dolaşırlar ve boyunlarındaki eşarp, kafalarındaki bere ya da benzer aksesuarlarıyla o kadar dikkat çekerler ki ister istemez ülkedeki tüm solcuların bu arkadaşlar gibi olduğunu zanneder herkes.

    değil midir peki?
    bence değildir.
  • ortam çekilen ideolojik halaylarla daha bir şekle büründürülür.
  • sol görüşe sempati ile bakanların akşamları yaşabileceği bir çeşit katharsis sağlayan kimliktir. hayatlarda makro ve mikro politik ve/veya gündelik hayata dair pek birşey değiştirmez. içki masasında siyasetin biralı ahmet kayalı halaylı versiyonudur. siyasal olana bir farkındalık ve varolan duruma yabancılaşmak yerine belli estetik formlar içerisinde duygusal boşalımlara imkan vererek anlık rahatlamalar sağlar böyle ortamlar. masum gözükmesine rağmen içerisinde negatif formunda devrimci romantizm ve sol melankoli barındırır. politik gibi görünmesine rağmen zıttı yönde bir etki yaratır bünyelerde.

    edit: imla
  • partizanlara çav bella'da eller havaya yaptırır valla.