şükela:  tümü | bugün
  • türk atalarının torunlarını beklediği güzel bahçe.
  • şamanizme göre iyi insanların ölünce gittikleri yer, cennet
  • türklerin çok eski bir inanışının adıdır.
    çooook eskilerden beri, hatta şimdi bile, canlı ölünce ruhunun bedenden ayrılıp gökyüzüne uçtuğuna inanılırmış. işte ruhun vardığı yerdir uçmağ.
    cennet kavramı ile aynı anlama geldiğini sanmıyorum.
    sanırım geçmişimizi, tarihimizi anlamamız için özellikle inanışlar bakımından, semavi dinlerle karşılaştırıp, çarpıştırmayı bırakmak gerekiyor.
    onlarınki cennet cehennem, bizimki uçmağ.
  • uçmağ (eski t. uygur) < uşthmak (sanskrit)
  • eski türkçe'de cennet. soğutça'dan türkçe'ye geçmiştir. karşıtı ise tamu, yani cehennemdir.

    yunus emre, şiirlerinde epeyce kullanır.

    "kişi bile söz demini demeye sözün kemini
    bu cihân cehennemini sekiz uçmağ ede bir söz"

    "âşık mı diyem ben ana tanrı’nun uçmagın seve
    uçmak dahı tuzagımış mümin canların tutmaga"

    "yidi yir yidi göki tağları denizleri
    uçmağ-ıla tamuyı cümle vücudda bulduk"
  • 'midemiz kabul etmez, yabanın ekmeğini,
    ne el düdüğü çaldık, ne tuttuk tokmağını,
    arab’ın dili vermez, bize türk uçmağını,
    dilimiz türkçe söyler, kalbimiz türkçe atar,
    biz türklüğün yarıyız, türkçülük de bize yar!"
  • eski türklerde ölümden bahsedilirken en çok ruhun uçtuğundan* hatta kuş olup uçtuğundan söz edilirdi. (bazen şahin olup uçtu da deniyor)

    uçma fikri büyük dinlerde ifade edildiği gibi tam bir cennet* anlayışını dile getirmemekle birlikte ruhların yaşanılan yerden göğe yükseldigini ifade ederdi.

    (bkz: eski türklerde ölüm olgusu/@ay hatun)
  • zannedilenin aksine türkçe değil, soğdca bir kelimedir. aslı uştmahdır.
  • pothead cenneti gibi bir yer sanırım. herkesin kafası o kadar güzel ki herkes uçuyo böyle. içeri adım atınca uçmağa başlıyorsun.

    arka fon müziği de smoke weed every day.
  • bu da bir nihal atsız romanından fırlamış bir kelime mi acaba dedim, değilmiş.( selim beğ)