şükela:  tümü | bugün
1244 entry daha
  • önce iktidara oy verenler, sonra ben.
  • vatanım yeryüzüdür, milletim insanlık. bu nedenle yapay sınırlarla çevrili herhangi bir toprak parçası için canımdan vazgeçmem.
  • üst edit: işbu entry hali hazırda ölmüş veya ölümü gözü almış insanlara hakaret içermez.

    ölecek olanlar burada beyanda bulunma gereği duymazlar zati, sıkı vaziyet alın birazdan burası ölmeyerek bizi gömeceklerle dolacak.

    ülkesini en çok seven ülkesi için en çok ölen değil görevini en iyi yapandır. görevim ülkem için ölmekse başımla beraber.

    gururla: (bkz: hakkari uzun dönem izinsiz karşılıksız 15 ay askerlik 2011)

    edit: imla

    edit: ekleme
  • ülkem için yaşarım.
  • ülkem için yaşıyorum. bundan daha büyük bir fedakarlık var mı :)
  • ülke için ölünmez, yaşanılır ve yaşatılır.
    ama sen ülkenin yönetimini ele geçirmiş ve siyasi çıkarları için kullanan bedbaht yöneticileri tarafından ölmek istiyorsan senin bileceğin iş.
  • ne olduğu belli olmayan şeyleri yiyerek, kazandığımızın çoğunu vergi olarak vererek, pandemi zamanı bir türlü önlem alınmayan toplu taşıma araçlarında, siyanürle aranan altın için, rantlar peşkeşler için katledilen oksijen depolarımız ile en temel güvenlik önlemi alınmamış madenlerde çalışarak zaten her gün yavaş yavaş ölüyoruz yetmiyor mu?

    edit: imla
  • daha iyi bir dünya ve insanlık için ölmek kutlu bir dava olabilir.

    ülken için ölmek kabile davranışıdır. ülkenin her durumda haklı olduğu düşüncesi, dar ulusal çıkarlar davasını büyük bir şey olarak hayal etmek sınırlı vizyona sahip insanın yapacağı şeydir.

    ülkemin yaptığı şeyin insanlığa hayrı varsa belki ülke için ölmeye değer. ama kendi başına ülke için ölmek bilinç seviyesi belirli sınırları aşamamış kişinin yücelteceği iştir.
  • birkaç senedir aklımı kurcalayan soru.

    bir yandan araştırmayı sevdiğim dönem olan kurtuluş savaşı ve cumhuriyet'in ilk yıllarında yaşayan insanlara bakıyorum. şu anda çoğumuzun olduğu durumda onlar da vardı; memleketin berbat hale gelmesinde onların da payı yoktu, onlar da dışlanıyorlardı iktidar ve destekleyenleri tarafından ama "söz konusu vatansa gerisi teferruattır." dediler ve yokluk içinde ve kelle koltukta savaşarak, çabalayarak vatanı kurtardılar.

    bir yandan da şimdiye bakıyorum. devleti, ülkeyi ve toplumu yozlaştırarak, milli değerleri bir bir yok ederek, ekonomik bağımsızlığımızı bitirerek göz göre göre şu anda olduğumuz hale getirenler ve destekçilerine bakıyorum. bu durumun sorumlusu ben miyim? hayır: hiç oy vermedim, çevreme de neden oy vermemeleri gerektiğini elimden geldiğince anlattım. bu yönetim sisteminde elimden gelen tek şey bu çünkü. ayrıca düşünme yetisinden bu kadar yoksun olan ve bu bilgisizliğine rağmen bu kadar fikir üretip fikirlerini fanatizm derecesinde savunan bi halk için ölmeye değer mi? sanmıyorum. iş o raddeye geldiğinde sadece sevdiğim insanları korurum gerisi kendisini kurtarsın.
  • hem nesnesi hem muhatabı yanlış olan soru. doğrusu yöneticilere sorulması gereken halkın için ölür müsün sorusudur.

    ülke için ölme hakkını kurtuluş savaşında kullandık. artık bizim için ölmesi gereken yönetici istiyoruz.
367 entry daha