şükela:  tümü | bugün
1296 entry daha
  • ...ne kadar büyük olursa olsun umudum
    zorunluktur umutsuzluk da bir parça...

    edip cansever*
  • bir gün tanrı duyguları yaratmış, ve bakmış bunlar çok yoğun ve güçlü şeyler, insanlar bu duygulara henüz hazır görmemiş tutmuş hepsini bir kutuya koyup bir meleğe emanet etmiş.

    bu kutuyu ona söyleyinceye kadar açmamasını hatta aralayıp bakmamasını tembihlemiş.
    günün birinde bu meleğin dünyaya inmesi gerekmiş. öykü bu ya kutuyu yanında götürmemek için bir başka meleğe teslim etmiş, ve ona sakın açmamasını yoksa tanrı’nın onlara kızacağını söylemiş.

    ancak bu melek, kutunun içindekileri çok merak etmiş. biraz aralayıp bakmasından bir zararın gelmeyeceğini düşünmüş ve kutuyu aralamış. o kutuyu aralar aralamaz duygular birden kutudan fırlamış ve birer birer dünyaya dökülmeye başlamış.

    dünya da insanların değiştiğini, birbirini sevmeye, nefret etmeye, öldürmeye, yüceltmeye başladığını gören ilk melek apar topar dünyadan ayrılmış ve duyguların neredeyse tamamının kutudan çıktığını görünce, kutuyu teslim ettiği meleğin elinden hızlıca alıp kapatmış.

    kutuda tek bir duygu sıkışıp kalmış, yarısı içerde yarısı dışarda işte o duygu "umut" muş.

    tüm duygular vaktinden önce dünyaya inmiş ama umudun sadece yarısı inebilmiş. aceleci bir melek yüzünden,
    "umut" dünyada hep bir varmış bir yokmuş
3 entry daha