*

şükela:  tümü | bugün
  • bugün 31. istanbul film festivali vesilesiyle izlediğim film. film hem komik, hem hüzünlü, hem romantik, hem sıcak, hem felsefik, hem ateşli.. kısacası çok hayattan bir film. bir kere ki çocuk sahibi olmanın dayanılmaz sorumluluğunu ve yoruculuğunu çok güzel veriyor film.

    --- spoiler ---

    barbara'nın annesiyle ilişkisine bayıldım. ayrıca felsefe teziyle hamileliğinin aynı döneme gelmesi ve hormonlarının azizliğine uğramasından ötürü felsefenin kavramsallığıyla annelik arasında hiç bir bağın kurulamaması güzel bir şekilde verilmiş filmde.

    --- spoiler ---

    bir de çok güzel kamera açıları ve çok estetik sevişme sahnelerini beğenmeden geçemeyeceğim. ben sevdim, güldüm, hüzünlendim. tavsiye ederim.
  • çocuk sahibi olmayı düşünenlerin ve özellikle de erkeklerin izlemesi gereken bir film.
    filmin fragmanı için bakınız...
  • bu filmden yiyeceğiniz bombalar karnınıza karnınıza gülme ve gülümseme basıncı yapar, dikkat ediniz.
  • anneyim ben,
    bir vakitler gebe idim,
    bir vakitler benim de kafam karısıktı.

    cok yeni seyreyledim, cok etkilendim. anne oldugum icin etkilendim, bebeklerim oldugu icin etkilendim, o yollardan bende gectigim icin etkilendim, etkilendim de etkilendim, bu sebeple yazıyorum, ahkam da kesecegim, dileyen okumayabilir;

    anne ve baba olmak yani ebeveyn olmak ogrenilen bir sey, dogustan olmuyor. dogrudur bazı kadınlar anac ruhlu, her ne kadar anac ruhlu bir kadın dahi olsanız aglayan bir bebek karsısında caresiz kalabiliyorsunuz an geldiginde. mevzuya daha cok kadının anneligi ögrenmesi uzerine yaklasıyorum zira filmi izlerken o perspektiften baktım hep. hal boyle olunca filmdeki hanımefendinin yerine koydum kendimi, kıyasladım, ben neler yapmıstım o neler yapmıs gibi bir yaklasımım oldu, bazen aynı ben dedim, bazen niye boyle yapıyor ki dedim icimden. anne olusumun ilk gunleri uzerine aklıma gelen sanırım unutamayacgım bir durum var biraz onu anlatmak isterim, soyle ki;

    -bebegimle ilk yalnız kalısım uzerine-

    kızım 20 gunluk, kocam ise donmus, kvalide ve teyzemler bizden gitmis, o gun, ilk dakikalar. bir kızıma baktım dondum bir de aynaya baktım, kalbim sıkıstı korkudan... yapamayacagım sanırım dedim ardından aklımdan bir anda yaklasık bin bes yuz ihtimal gecti: sayet emzirirken sutten dolayı tıkanırsa su yapılacak, altını acarken bir yerini acıtırsam bu yapılacak, deprem olursa su sekilde davranılacak, ya yangın cıkarsa peki? iste ona calısmadıgımı farkettim ve supersonik bir kararla mutfaga girmemem gerektigine kanaat getirdim. biraz icim rahatladı, elimde telsiz, yanıbasında uyuyan kızım, oyle bir yarım saat daha gecirdim. ardından benim bızdık uyandı, emzirdim. bir sıkıntı yasamadan bu isi basaracagıma inandıgım anda cisim geldi. evet evet cisim geldi ve dunya bir anda alt ust oldu. hatta alt ust olmakla kalmadı dunya donmeyi o an icin bıraktı. banyoya girmem gerekiyor fakat kızımı yalnız bırakmamam da gerekiyor. ne yapacagımı sasırdım en sonunda aglamaya basladım. agladım agladım agladım hemen kocamı aradım, durumu anlattım yazık adamcık cıktı geldi zira yapacak bir sey yok. cok paniklemistim. geldi, krizi cozduk, sonra pratik zekasıyla eger cisim gelirse kızımı pusete yatırıp banyoya kızımla birlikte gidebilecegimi anlattı ve daha rahat gunler gecirdik sonrasında.

    ardından ben annelikte oldukca yol katettim, gun geldi mesela; kızımı mutfak tezgahında araba koltuguna koyup cay bile demledim lakin oyle olaylar tecrube ettim ki; film bana vay anasını sen neler neler yasamıssın dedirtti.

    bir kız cocugundan kadınlıga gecmisim, deli dolu bir kadınlıktan, narin bir gebelige ugramısım, sonra acemi anne olmusum, buyumus cevvallesmisim, guclenmisim yahu. hatta dahi evliligim evrilmis. once kızımın sonra oglusumun annesi olmusum, ben neler neler yasamısım...

    tum bu yazdıklarım film ile ilgili degil elbet, oyle bir akasım geldi, aktım gitti.

    filmin en carpıcı yanı; bir kadının kadınlıgının; gebelikten doguma, dogumdan annelige, nasıl orselendigidir aslında. beni en rahatsız eden kısım budur, iyi ki ben yasamamısım. iyi ki sartlarımız musaitmis. her kadına nasip olur insallah.

    anne olacaklar, olmayı planlayanlar izlesin,
    izleyecekleriniz gercek efenim.
    puanım 10.
  • sevgilimle beraber gittik ve çok gerçekçi olduğuna kanaat getirdik. ben ayrıca çok öğretici de buldum.

    --- spoiler ---

    ayrıca o lea'yı* yerim, parçasını bulamazlar.

    --- spoiler ---
  • filmle ilgili ekşi sinema yazısı için: http://eksisinema.com/…2011-o-ara-hic-kapanmayacak/
  • uzun süredir sinemaya gitmiyordum. dün bu filme gittim. iyi ki de gitmişim. filme girmeden önce film hakkında hiçbir fikrim yoktu, o yüzden pohpohçu imdb'ye bakalım dedik iki kişi. 6.1 vermiş. iyi hadi yine de diyip girdik. filmi çok beğendim. sonunda yavşak imdb'ye sinirlendim. çünkü güzel film illa tarantino'dan çıkar. amcıklar yeaaa
  • anne olmasam da kardeşlerim doğduğunda nispeten büyük olduğum için bağ kurabildiğim karakterleri olan film. bence benim gibi çocuk sahibi olmayı düşünmeyen insanlar gitmeli. bütün gerçekliğiyle görüyorsunuz bütün endişeleriniz olabilecek her şey ekrana yansıtılmış ama bir yandan güzel yanlarını da görüyorsunuz. beğendim. tatlı, acı ama her şeyiyle tam bir fransız filmi.
  • yine sıcak bir fransız filmi. güzel, arada hüzünlü. bir de gerçekçi mi ne.