şükela:  tümü | bugün
  • mezuniyet teoremi:

    bir süre üniversitede okuyan insanlar eğer bu süreç sonunda atılmamışlarsa mezun olurlar. (atılanlar da
    eğer okula geri dönmeyi başarabilirlerse mezun olurlar)

    teoreme ek (aile faktörü düzeltmesi)
    mezuniyet hiç bir öğrencinin tek başına gerçekleştirdiği bir başarı değildir. aileler bunun kaymak kısmıyla ödüllendirilirler.

    hal böyleyken;

    insanlar bir daha görmeyecekleri sınıf arkadaşlarından belki de kurtulmanın sevinciyle belki de ölümlü bu dünya bu hımbılları bir daha belki göremeyiz diye mezuniyet töreni yaparlar diyeceğimi sanıyorsanız yanılıyorsunuz. insanlar yada belli bir yaşın altındaki gençler diyelim, özünde yüksek öğretimi kendileri için değil bunu isteyenler için almışlardır, toplumun genel temayülü olduğu için üniversiteye gitmişlerdir, varsayıl bir durum olarak bir meslek edinmişlerdir. durum böyle olunca mezuniyet denen ritüel de; anne ve baba katılımını gerektiren, kepli cübbeli fotoğraflarla, çalışmakta olan ebeveyinler için küçük boy çerçeveli fotograflarla masalarında, çalışmayıp da emekliklerinin keyfini çatanların ise daha büyükçe bir çevreyle 38+ parçalı yemek takımın bulunduğu büfede topluma nazire edilen mutluluğun resmidir (ki resmi böyle yapmak dinonun aklına gelmemiştir).

    söz konusu törene katılmamak, tabi bu üniversiteden üniversiteye yöreden yöreye farklılık göstermekle, deyim yerindeyse sünnetten kaçmakla yada nikah masasından gelin kaldırmakla aynı ayarda kabul edilir. anneler keşfedilmiş ajitasyon türlerini pratiğe dökerken babalar ketum ve pragmatist takılıp "sorsana diplamayı ne zaman alabilirmiş" diye sorarlar.
  • mezun olunacak üniversite ile yeterince ilişkide bulunmuş olduğunu düşünen öğrencinin haklı tepkisidir.
  • üniversite erken bitirildiyse ve askere gidildiyse de gerçekleşebilecek olan durum.
  • altta ki derslerden kurtulamayıp mezun olamayan insanla eş değer olabilir.
  • gurur duyarak yapacağım eylem.

    sikerim okul çatısı altındaki öğrenci modelini de, onların ortamını da, onların götünü de.
    ben şu amına koduğumun okulundan bir mezun olayım, bir daha o okul denen nefret yuvasının bulunduğu semte uğramam lan!!
    bırak mezuniyet törenine katılmayı.
    daha o aptalların bahar şenliğine katılmışlığım yok. salak salak eğleniyorlar, hoplayıp zıplıyorlar o bahar şenliklerinde..
    şirin şirin, çıtı pıtı kızlar..
    basıverecen üstlerine amına koduklarımın, bağırsaklarını çıkartacan dışarıya, ortada şirin şirin dolaşırken.

    mezun olduğum lisede de (türkiye'nin ilk 5'i içinde bir anadolu lisesi, ismini vermek isterdim ama ahh keşke verebilsem, küfredecem şimdi onlara vermeyim ismini) mezuniyet balosu yapmışlardı. böyle lüks, ciks bir yeri tutmuşlar, kendi eğlence anlayışlarına göre eğlenip duruyordu bazı mallar. 17 yaşında ergen kızlar tuvalet giymiş, 17 yaşında olan ve dün benle am-göt muhabbeti yapan orospu çocukları da smokin giymiş, pahalı parfümler sıkınıp entel diyaloglara, büyük konulara girmişlerdi. sizi gidi zavallı kadıncıklar, sizi gidi zavallı adamcıklar, insancıklar sizi.
    ben ordaki hocalara bütün 4 yıl boyunca içimden ne küfürler etmişim, o okulun binasına girip girip çıkmak ne ızdıraplar yaşatmış bende..
    hay amına koyayim onların balosunun da, partisinin de, ordaki bazı tiplerin de, ordaki bazı hocaların da.

    şu anda türkiye'nin en büyük ikinci şehrinde büyük bir üniversitede mühendislik okuyorum.. bir mezun olayım şurdan, bir daha o okulun semtine uğrarsam, o salak tiplerin içine girersem götümü cümle alem siksin..
    mavi mavi giyiniyor "hadi eğlenelim kop kop kop kumkuması" kızlar. havaya kep fırlatıyorlar.. keplerine attırdıklarım.. cüppelerinin cebine sıçtıklarım..

    evime gelip açarım pink floyd'umu ben, iki de bira açarım, bana verdikleri diploma denilen kartona bakarak bağıra bağıra pink floyd'a eşlik ederim "you didn't like school and you know you are nobody's fool"
    onlar fırlatsınlar keplerini havaya.

    bir de bu "kop kop ciks ciks modeli eziklerin" daha da beteri var, o da şunu yapan ezik;
    (bkz: mezun olunmadığı halde mezuniyet kıyafeti giymek/#19376474)
  • zamanında yaptığım eylem. eylemi hem fiil hem de protesto anlamında kullanıyorum.

    4 sene boyunca size üniversite diye yutturulan şeyi binbir sıkıntıyla stresle geçip de sonra bunu kutlamanın mantığını kavramış değilim. hiçbir sik öğretmeden sizden profluk düzeyinde bilgi isteyen ve her final döneminde anasına küfrettiğiniz hocaları, tuttuğu notu başkalarına vermemek için binbir takla atan sığırları, mal gelip mal gidenleri, insanlıktan nasibini almamışları falan sineye çekip de, gidip mutluluk pozları vermek bana pek makul görünmedi. topuklarım götüme vura vura kaçtım oradan, arkama bile bakmadım. zaten öss denen merete de zorunluluktan girmişim. skmişim testi de tekniğini de... önce sığır etmeye uğraşırlar; sonra adam...

    hayatın boyunca adam gibi ezilmeden büzülmeden insanca okur, emek verir ve karşılığını alırsan, kepi atıp eğlen gönlünce. ama bu memlekette adına üniversite dedikleri süzgeçten geçip de neden seviniyorsun? işsizsin lan, potansiyel işsiz! es kaza girmişsin işte, zaten bitirmeyeni dövüyo rektörler, o yüzden sevinilecek bi durum yok yani şampiyon.
  • mezuniyet töreni soytarılıktan başka bişey değildir. o günden, bu güne hiç pişmanlığını hissetmedim... bittiği gibi kaçmıştım. çıışımı almaya bile bi kaç ay sonra gittim.
  • törenin yapılacağı yerin uzakta olmasından kaynaklanır.
    yaz sıcağında küçükyalı'dan anadoluhisarı'na kim gidecek anasını satiyim?