şükela:  tümü | bugün
  • slipknot'un 9 ağustos 2019'da çıkacak "we are not your kind" albümünden çıkan single

    bir şeyler eksik dedirtmiştir. (bkz: paul gray)
  • yeni slipknot şarkısıdır.yeni albümün 2.şarkısıdır.ben beğendim.
  • bu kadar heyecanla beklediğime değmeyen slipknot parçası. neden bilmiyorum ama kulak doyurmuyor. bir all out life değil mesela. brutal ve clean geçişlerini çok seviyorum ama bu şarkının brutal kısmında melodik anlamda bir eksik var. ayrıca yeni maskeler şarkının klibi kadar iyi değil malesef. yinede dört gözle bekliyorum albümü.
  • ilk dinlemede vasat gibi geldi bana.bakalım dinledikçe fikrim değişecek mi ? bu arada burnu kesik olan maske ile fehn'e gönderme yapılmış anlaşılan.jim'in ve sid'in maskesi dışında maskeleri pek beğenemedim sanki.
  • 00:35-00:40 arasında yılan hikayesi jeneriği mi başladı diye düşündürten şarkı.
  • davul ataklarını ve brutal geçişlerini gayet beğendiğim, üstteki yazar arkadaşın belirttiği gibi 35. saniyesinde yılan hikayesi jeneriğiyle irkildiğim, yeni bir slipknot eseri.

    bu arada corey taylor maskesini anasınıfı öğrencisine elişi kağıdıyla yaptırmış gibi. hiç beğenmedim.
  • olgun bir slipknot dinleyicisini doyurmayacak olan singıldır. albüm de böyleyse slipknot’ı da kadayıflar rafına kaldırabiliriz demektir.
  • yaş aldıkça saçma sapan şarkılar yapmaya başlayan slipknot üyelerinin son icraatı. baştan çok sert girdiniz tabi. seks, uyuşturucu, alkolün etkisiyle, yaşlandıkça sarmadı o işler.
    ayrıca paul gray'in yer aldığı son albüm olan all hope is gone'dan sonra bariz bir düşüş var sizde. belki psikolojik belki de gerçekten olağanüstü dokunuşlara sahip bir müzisyen olduğu için, bilemiyorum.
    joey jordison'ın yokluğu hayvan gibi hissediliyor davulda. chris adler'in lamb of god'daki imzası neyse slipknot için de joey odur. birbirinin aynı şarkılar, ruhu sönmüş, clean vokalli, her gün biraz daha stone sour. bravo corey taylor.
  • davullarıyla zıplatan şarkı. şahane olmuş ama keşke jimmy kimmel'e çıkmasaydınız!