şükela:  tümü | bugün
  • o misafirlik vitrinli salonda küçükken kardeşimle ders çalışıyoruz. masanın üstünde komple dantelli örtü serili normalde, hatta onun da(dahi anlamında) üstünde örtü var çünkü kıymetli. arada annemin getirdiği kahveyi o masada içeyim dedim. ama çocukluk işte, komple dantele döküldü. sonra diğer örtüyü de üstüne örtünce mesele kalmadı, fincanı mutfağa bırakıp sıvıştım.
    tabi ileriki bir tarihte misafir gelince durum değişti. örtü hava atmak için açıldı, kurumlanmış kahveyle dantel leş, sonra olaylar nasıl gelişti o kısmı silmişim.
  • universite 1. sinifin en en bas dönemleri daha sinifi okulu falan tanimiyoruz.

    siniftan birileri cafeye gidiyor biz de yurtta kaldigimiz kizlar grubu olarak hadi gidelim diyoruz.

    20-25 kisiyiz okulun da ilk ayi daha isimleri de simalari da cok iyi bilmiyorum.

    derken içecek yiyecek siparisi verildi sen nerden sen nasil geldin memleket neresi sohbetlerinin ortasindayiz.

    sonra bir arkadas bir dikkatimi çekiyor bakıyor falan daha bir samimi gibi davraniyor ara ara goz temasi kuruyor.*

    ama ben bir şaşkınım diyorum bu çocuğun tavirlar neden bir degisik derken derken ben buna kiz arkadaşin var mi? diye soruyorum.

    *
    sonrasi kahkahalar çünkü neden ben kizi bayaği erkek sanmisim.**

    saçlar kisa kesilmis makyajsiz zayif uzun aslinda oldukca da güzel universitenin sonlarina doğru tam bir afeti devran olan hatunu erkek sanip bir de çıkısmisim. *

    kiz da beni ayni yurtta alt odada kalan sinif arkadasi diye ayri bi markaja almis meğerse.
    ben artik nasil bir şuursuzluk icinde isem bu kizla 15 -20 dakika hem konusup hem de erkek sanıyorum.**

    tabii okul bitene kadar rezilliğim dalga dalga dağilarak nesilde nesile anlatildi.

    dunya tatlisi komplekssiz olaya aninda ilk kahkahayi basan arkadasim kulaklarin çinlasin.
    *