şükela:  tümü | bugün
  • bir ortamda ilgi birden üzerinize yoğunlaşır, diyelim ki eşek gözlü olmanızdan bahsedilir, ve konuşma devam eder, uzar ve yanaklarınız feci halde kızarır, utanmışsınızdır.
  • icinden geldigi gibi davran sozleri takip ede bilir bunu
    yada
    arsiz yuzsuz ol hem zaten aglamayana meme vermezler sozleride takip ede bilir
  • sertab erenerin bu yaz albumunun son derece hareketli parcasi:

    bakma incitir beni
    sozlerin kursun sanki
    susma anlat her seyi

    benim sevdigim gibi
    o seni sever miydi
    cekip gitsen bekler miydi

    yok yok olmaz baskasi olmaz
    gecse de yuz yil bu ask bitmez
    dur gitme boyle olmaz
    olur bir kez, gel utanma

    gel utanma, gel utanma, gel
  • gerçeği ile sahtesi kimden utandığınızla anlaşılandır. eğer aynada kendinize sakınmadan bakabiliyorsanız ve buna rağmen utandığınızı söylüyorsanız; tribunlere oynamakdır yaptığınız; o kadar.
  • keşke herkesin ucundan ötesinden azıcıkta olsa sahip olmasıni istediğim duygu.
  • küçük bir çocuğun yanağını okşadığında, saçını düzelttiğinde, onu sevdiğini hissettirerek gülümsediğinde onun da sana gülümseyip başını öne eğerek cevap vermesi ve başını bir süre kaldırıp yüzüne bakamaması durumu.
  • samimiyetin en büyük düşmanıdır. zira utanan insan yüzleşmeyen insandır.
  • utanç benlik idealinin ürünü. havva ile adem ideal cenneti cinsiyet farklılığını ve cinsel arzuyu fark etmeleri yüzünden terk etmek zorunda kalmışlardır. cinsiyet farklılığını ve cinsel arzuyu farkettiklerinde çıplaklıklarından utandılar. öyleyse utanma ilk insani duygu mudur sorusu akla geliyor, evet.
  • kendi gerceklerinden degil
    baskasinin.
    neler olup bittigini bilmedigimiz bu yerde
    kurup durduklarimizin bize sahip olma hali.
    ne isterken hayattan buluverenler
    birilerinden alip veremediklerimiz.
    curumusluklerimiz
    yalana dolana bulanmis
    temizler gibi gorunurken
    diplere vurma hali.
    hep bir utanc.
    pismanliklar sebep buna
    hayati ise yaramaz hale sokan
    cocukluktan kalma, simdi
    olacaklar
    yasayip durduklarimiz
    boyle olmasin ve olmaz derken cikmazlarimiz
    olacaga varmiyor
    biz vardiriyoruz
    utancmis ki
    buyusunde kaldiklarimizin
    buyusunden cikma isini cok iyi yapar
    hissederiz biz bunu
    sabahlarin aydinligi
    bembeyaz dolunay ve aksam gunesleri
    anlamsizlasir.