şükela:  tümü | bugün
  • sürekli utanılacak şeyler yaşayıp ardından suçlananlarda bu his giderek ortadan kalkıyor ve bir süre sonra hiç utanmamaya başlıyor. benim bu konudaki görüşüm bu şekilde.
  • utanılacak birşey yapıp herhangi toplumsal veya yasal bir yaptırımla karşılaşmamak.
  • imam-cemaat durumudur...
  • cezaların işletilmemesinden kaynaklanır kanımca.
  • tüketim toplumu.

    en fazla ne kadar rezil olabilirsiniz? kaç gün mesela?

    sürekli anlık paylaşımlarla gündem akıp gidiyor. bir adet insan için maksimum 5-10 saniye rezil oluyorsunuz. genelde hepsi de eş zamanlı oluyor. bir an dikkatler üzerinize toplanıyor. 1-2 güne hop unutuluyor.

    utanmak için utandirilmak gerek. sürekli "puuu sana" diyen komşu teyzeler bile başını başka yöne çevirdi. gündüz kuşağında, müge anlı larda falan daha fazla malzeme var o teyzeler için.

    ınsanların gözünde rezil olmak biraz magazinel bir durum. o da akıyor zebil gibi maşallah. taa adıyaman'daki adama puu deme lüksü var artık teyzelerin.

    ha insan kendinden utanmaz mı? bir yaratıcı'dan utanmaz mı? annesinden babasından? utanir ama utanmak için sağlam kalmış bir gönül ilişkin olması lazım. allah'tan, anne babadan ve hatta kendinden kalben kopmak da çok rastlanan bir durum. cevap yine tüketim toplumu ve sosyal medya. aynaya bakıp kendinle hesaplaşmak yerine üç beş selfie çekip ınstagram'daki sen'e bakmak daha konforlu ve iç açıcı.
  • liberal batı düşüncesidir.

    utanma, insanın fıtratından gelen, edep ve haya olarak ifade edilip gelenekleşmiş bir kuralı ihlal etme durumunda ortaya çıkan kişisel suçluluk duygusudur, bir histir.

    liberal batı düşüncesi dini, geleneği ve dolayısıyla ahlakı reddettiğinden çoğu insanda ar edep haya utanma namına pek bir şey kalmadı.
  • (bkz: akp)
  • çok fakir ya da çok zengin olmak.

    (bkz: orta sınıf ahlakı)
  • ne zaman kalktı ulan? bize niye kimse haber vermiyor mal gibi utanıyoruz hala?