şükela:  tümü | bugün
  • anne ölünce, ustaca manevralarla onun çocuklarını hayatından çıkaran adam. oysa hatıraları yaşatmak vardı, kopmamak vardı, yılların alışkanlığı vardı.

    sokakta arkandan seslenir, "n'aber?" der. sen gözyaşlarına boğulmuş halde onu cevaplarken, o halâ paradan söz eder. "üzülme." bile demedi lan. sanki gülümseyerek onu dinliyormuşum gibiydi. "annen sanki bir odadan çıkacakmış gibi. gittiğine halâ inanamıyorum." dedi bir ara ve para konuşmaya devam etti. "köşeye kadar birlikte yürüyelim. alışverişe gidiyorum." dedi, yine para konuştu. başka şeyler konuşmalıydık aslında. ah, şu her sevdiğini öz belleyen yürek.

    köşeye geldik, ayrı yönlere yürüdük. zaten çil yavrusu gibi dağılmıştık çoktan.
  • sol framede görünce aklıma gelen çocukluk travmama sebep dizi.
  • kanal 35'in yakında tekrar bölümlerini vermeye başlayacağı dizi.

    http://www.youtube.com/watch?v=mbodz18co5o
  • afedersiniz flash tv ye geçince yarrak gibi uzatılan diziydi bu.
  • birileri bekleneni yapmış ve bölümleri youtube'a yükleyivermiş, linkleri sordum ama cevap alamadım tatmin edici.

    buyrun burdan

    http://www.youtube.com/watch?v=empcf6s3kj4
  • kemalettin tuğcu'nun ne yazık ki ölümsüz eseri. çocuklara okuma sevgisi mi aşılar, yoksa hayattan nefret mi ettirir bilinmez. aynı diğer kemalettin tuğcu kitapları gibi.
  • bir nesli telef etmiş dizidir. küçücük çocuklara izlettiler bu diziyi.

    arada lamia'nın dayak yemesini kabul edilebilir görüyordum, tam dayaklık hareketleri vardı cidden, gel beni döv diye bağırıyordu. 7 yaşımdan sonra kimseyi dövmüşlüğüm, kimseden de dayak yemişliğim yoktur, ama lamia şu gün karşıma çıksa o aptalca hareketleri benim karşımda yapsa bi düşünürüm, yine dövmem ama bi düşünürüm yani. o kadar pisliğin, dayağın içinde hala pollyana gibi geziyorsun. adam senin ağzını burnunu dağıtıyor, 2 dk sonra rakının yanında kavun kesmemi ister misiniz babacım diye geliyorsun adama, halil güneşli seni dövmesin de kimi dövsün lan ? biricik kızı semiha'yı mı dövsün, gerçi semiha'yı da az dövmedi, 3 kere lamia'ya vursa değişiklik olsun diye 2 tokat da semiha'ya çıkarırdı.

    biz yine şanslıymışız, bu diziden pek bi hasar almadan kurtarmışız kendimizi, bakın araştırın bugün 20 li yaşlarda olup da gazetelerin 3. sayfa haberlerini süsleyen gençlerin yüzde 56'sı çocukluğunda üvey baba izlemiştir.

    (bkz: küsuratlı sayı vereyim de salladığım anlaşılmasın)

    edit: pollyana değil pollyanna olacakmış.
  • çok güzel bir jeneriği olan, çocukken izlemiş bulunduğum dizi. hayatı çok olaylı olan insanları anlatan bir türk romanı(kemalettin tuğcu'yu pek bilmem de orhan kemal gibi geliyor bana) okuyormuşum gibi yeniden izliyorum. müziğini de duyunca yıllar sonra açıkçası duygulandım. va be üvey babam benim.
  • babanızı kaybettikten sonra karşınıza çıkıp onun yerini alan bu adamı sevmekle sevmemek arasında gider gelir, küçük kalbiniz. üvey babanızı sevseniz öz babanızı üzüp ona haksızlık edeceğinizi düşünürsünüz, üvey babanızı sevmemek de olmaz; sizin için çırpınan, kocaman bir kalbi olan o dev adamı üzersiniz, o zaman. arada, ne yapacağınızı şaşırdığınızda; annenizi suçlarsınız.

    babanızın anısına fazla sığındığınızda üvey babaya karşı suçluluk hissedersiniz, üvey babanızın babalar gününü kutlarken de babanıza ihanet ediyormuşsunuz gibi hep iki arada bir derede kalırsınız. (küçükken)

    şanslıysanız üvey babanız değil, ikinci bir babanız olur. onu kaybetmek, küçükken kavbedip de fazla tanıyamadığınız babanızı kaybetmekten daha ağır gelir.

    stepmom filmini seyrederken anlamıştım. sadece benim küçük kalbimin değil, bazen karşımızdaki büyük kalplerin de ikilemleri, böyle korkuları oluyormuş.

    --- spoiler ---
    jackie ismindeki yaşlı anne, genç üvey anne isabel ile dertleşmektedir. bir an gelir ve isabel, yıllar sonra, üvey kızı anna'nın düğün töreninde "keşke annem de burada olsaydı" demesinden, jackie'nin yerini dolduramayacak olmaktan korktuğunu söyler ve jackie de, gözyaşlarınızın akmasına sebebiyet verecek şu cümleyi dile getirir:

    - ben de bunu söylememesinden korkuyorum.
    --- spoiler ---