şükela:  tümü | bugün
  • yıllardır şu kitaplarının saman yapraklarını basarken bir yerlerine coşku sıkıştırmış olmalılar ve bana bunu zorla solutuyorlar diye düşündüğüm şairin *'in şiiridir. * ile birlikte okunmazsa kendi açımdan eksik kalmaktadır.

    söndür şu geceden kalan ışığı
    o resmi hemen indir karşımdan
    şu masayı şuraya çek
    uzak dursun sandalyeler birbirinden
    ola ki konuşurlar
    at sokağa şu saksıyı
    direnmektir çiçeklenmek
    mektup, kitap, gazete
    kağıt, kalem, bardak, tabak
    ne varsa defet gitsin
    beynimde bu hınzır böcek
    bu edepsiz kımıltı
    bu başka olmıyacak

    sustur şu zili, allah kahretsin
    çek fişini şu muhbir telefonun
    aç şu kapıları penceleri
    perdeleri yırt ve yak
    mektupları yırt ve yak
    adresleri yırt ve yak
    albüm, resim, pul, selam
    ne varsa vur ateşe
    vur ateşe gözlerini hain korkunun
    bu kepaze bu alçak
    otur şöyle yanıma, topla kanatlarını
    koy elini alnıma, yansa da çekme
    yalnızca düşün yeter, konuşma bırak
    unutma bir örgüttür eskilerden
    mavi mavi gülüp susmak
    serin bir su değilsen sokulma bana
    ellerimde bu öfke bu ateş
    yüreğimde bu yangın
    bu başka olmıyacak

    onu değil şunu kapat
    bir şeyler oku bana
    yakılmış bir kitaptan
    ağır ağır
    susarak
    yüreğin kabarırsa tutma kendini
    yaşıyanlar ağlar ancak
    ve düşün ki bir örgüttür ağlamak
    en eskilerden
    ve sevin ki sevdiceğim bu seher vakti
    bir şeyler kalmış hala gözyaşına değecek!
    vur alnıma yumruğunu
    vur
    korkma
    yanarsa yansın bırak
    yansın yangınımda ellerin
    kanımda bu uğultu bu yangın
    başımda bu fırtına
    bu başka olmıyacak

    gitme dedim o yola, sonu karanlık
    tutma dedim o sözü, arkası kötü
    bizimle başlamadı bu savaş
    bizimle bitmeyecek
    vurma dedim kuzuları sarp kayalara
    kuytulara çekme dedim bahar şarkılarını
    koklanmış bir çiçeği atmak sokağa
    yem arayan kuşu kana belemek
    vurmak önce birini, sonra ağlamak
    çiçeklere
    ağıtlara
    bağlamak anıları
    söndür şu geceden kalan ışığı
    yüzükoyun şu remi kaldır duvara
    şu gazete, şu tavan, şu yatak
    içimde bu çalkantı bu deprem
    hadi bir türkü söyle, hadi bir türkü söyle
    hadi bana hasan de, çağır adımı
    bu başka olmıyacak