şükela:  tümü | bugün
  • türkiye'de 2002'den beri alkol ve sigaraya yapılan zamların en temel sebebi olduğu durum. sanırım an itibari ile yapılan son zam ile psikolojik sınırı artık aşılmıştır.

    tabi ki bazı düşünce yoksunu olanların aklında hemen belirecek "amaan bana ne ki, beter olsun zaten uyuşturucu kullanan" diye; ama işin aslı öyle değil, kullanan senin değilse de belki senin çocuğunun, senin kardeşinin veya yine senin arkadaşının arkadaşı olunca onları da potansiyel kullanıcı yapıyor ve o zaman anlıyorsun durumun ciddiyetini. genellikle iş işten geçtiğinde...

    "bir kereden bir şey olmaz" olayı sigara ve alkol dışında pek geçerli değildir, hatta kullananlara sorduğunuzda "1 ay içmesem aramıyorum" der ve bağımlı olduklarını inkar ederler ancak nefisleriyle verdikleri 1 aylık savaş dolunca geriye kalan 11 ay düzenli olarak kullanacaklardır. çünkü bağımlılık tam olarak bu durumdur, filmlerde gördüğünüz gibi her an isteyip bulunamayınca krizlere girip kendini yerlere fırlatmak değildir. kriz durumları kullanılan maddenin vücut üzerine olan kalıcı etkisiyle alakalı bir durumdur ve genellikle artık bir geri dönüşün mümkün olmadığı evre içerisinde yer alır. bağımlılık konusunda örneğin maddesel bağımlılığı olmadığı iddia edilen esrarı inceleyecek olursak, maddeselliği tartışılır olsa da ortada psikolojik bir bağımlılık olduğunu net olarak görebiliriz. sigara gibi üst üste 2 tane içtiğinizde içme isteğiniz kaçmayacağı gibi aksine sürekli o kafayı yaşamak isteyeceksinizdir, bu sebeple de kullanım süreleri gittikçe kısalır, bir noktadan sonra kişi akşam eve gidip bir an evvel ateşlemenin derdine düşer, tüm gün sadece bunu düşünür, dolayısıyla sosyal hayatı sıfırlanır, çevresinde sadece esrar tüketimi olan bireyler türemeye başlar, en nihayetinde çevresi onlardan ibaret olur ve artık bu çevreden sıyrılamaz.

    şunu unutmayın ki insanın en büyük düşmanı nefsidir ve her an eliniz altında olabilecek maddelerde ona yenilmekten başka çareniz de yoktur.