şükela:  tümü | bugün
  • temel bir hiyerarşik ayrımdır. uzak olan uzaklığında tanımlanarak yakın olanın ötekisi haline getirilir ve yakından uzağa oluşturulan ölçek sayesinde şeyler ve insanlar konumlandırılır. kendini merkeze koyan öznenin kendi konumu itibariyle başkalarını kendinden uzaklık ve yakınlıklarına göre ayırarak kendi içindeki şiddeti dışsallaştırması da denilebilir.

    kendini merkez/de sanan özne sadece diğer özneleri değil aynı zamanda mekansallaşmış ve zamansallaşmış fenomenleri de uzaklık ve yakınlık ölçeğine göre sıralayarak kendi merkeziliğinin meşruiyetini oluşturur. bu oluşturmada kendi uzaklığını veya merkezsizliğini unutmak ister. çünkü ancak bu unutuşla ne değilse o olabilir.